E-Dergi

Allah'ım, ağlamak istiyorum!!! Bir oturuşta bitirdiğim Beni Bu Kadar Sevme Anne kitabına bayıldım! İçinde geçen her kelimenin altına imzamı atacak kadar benimsedim üstelik. "Huriye Hanım, çocuğumun gelişimini anlayabilmem için hangi kitapları önerirsiniz?" diyen ebeveynlere -ah keşke hepsi Türkçe anlayabilse- AL BUNU OKU! HEMEN OKU! diye haykırmak istiyorum. Çocuklarınız çok şanslı hocam, var olun! Sizin gibi öğretmenler var olsun, çok olsun, geleceğimiz aydınlansın..

en az ilk kitabı kadar harika bir serüven

Öyle bir kitap okudum ki, dayak yemiş gibiyim.
Toplum dayatmalarından, insanın ön yargılarından ve özgürlüğe olan inançsızlığımızdan bahseden dizelerle buluştum. Her satırında bilgisizliğime, eksikliğime olan utancımdan ufaldıkça ufaldım.
Yer yer çaresizlikle burkulan içim, yer yer umutla doldu. Altını çizdiğim paragrafların ardı arkası kesilmediği gibi aldığım notlara, daldığım düşüncelere ben bile hayret ettim. Bir günde okurum diye düşünürken her sayfasını ayrı hazmetmem gerektiği gerçeğiyle yüzleştim.
İçeriği hakkında bilgi vermek isterdim lakin romanın işlediği kurgu, verdiği yüzlerce sosyal mesajın gölgesinde kalıyor. Çünkü her bireyin kendine ders çıkarabileceği nitelikte bir eserle karşı karşıyayız.

Daha önce "Bir Demlik Düş" kitabını yakın çevremde okumayan insan bırakmadığım gibi bu kitabın da aynı şekilde duyulması gerektiğine inanıyorum.
Okuyun, buna ihtiyacımız var.

20 bin insanın zorunlu göçüne neden olan Sur Kuşatması kitabın alt yapısını oluşturuyor. Oya Baydar bizleri Dıyarbakır'a götürüyor ve Batı'nın gözünden Doğu'yu anlamaya çalışan birinin soru ve cevaplarını okutuyor. Doğu'da yaşananların ne kadarını görüyor, duyuyor ve biliyoruz? Ve en önemlisi her şeye aynı açıdan mı bakılmalı?

Öyle bir kitap okudum ki, dayak yemiş gibiyim.
Toplum dayatmalarından, insanın ön yargılarından ve özgürlüğe olan inançsızlığımızdan bahseden dizelerle buluştum. Her satırında bilgisizliğime, eksikliğime olan utancımdan ufaldıkça ufaldım.
Yer yer çaresizlikle burkulan içim, yer yer umutla doldu. Altını çizdiğim paragrafların ardı arkası kesilmediği gibi aldığım notlara, daldığım düşüncelere ben bile hayret ettim. Bir günde okurum diye düşünürken her sayfasını ayrı hazmetmem gerektiği gerçeğiyle yüzleştim.
İçeriği hakkında bilgi vermek isterdim lakin romanın işlediği kurgu, verdiği yüzlerce sosyal mesajın gölgesinde kalıyor. Çünkü her bireyin kendine ders çıkarabileceği nitelikte bir eserle karşı karşıyayız.

Daha önce "Bir Demlik Düş" kitabını yakın çevremde okumayan insan bırakmadığım gibi bu kitabın da aynı şekilde duyulması gerektiğine inanıyorum.
Okuyun, buna ihtiyacımız var