E-Dergi

Vefa Lök'ün şiiri ile tanışıklığım çok öncelere dayanıyor. 2000 'lerin başında bir web sitesinde gördüğüm birkaç şiirinden sonra onunla tanışmayı kafaya koydum. Sonra da bu tanışıklık bugüne değin süren bir dostluk ve can yoldaşlığına evrildi. Onun şiirinde herseye rağmen hep bir insan sevgisi vardır ve bu dolayısıyla benim gibi birine bile insana dair umudumuzu kaybetmemeyi göstermiştir. Yalnızlığın uzun duyargalarını okurken hala içim titrer ve küskünlüğüm her seferinde bir adım geri atar. Gönlünüze giren bir gonca gül gibi yaprak yaprak açılan bu şiirler, kimi zaman dikenleriyle kimi zaman baş döndüren kokusuyla kimi zamanda şifasıyla dokunur okuyucusuna.