E-Dergi

Hayatı bir bütün olarak ele alabilen rus yazarın, kişiliğine taban tabana zıt olmasına rağmen Savelyiç gibi bir karakteri bu kadar iyi vermesiyle, zıtlıklardan bu kadar net ifadelere ulaşmasıyla beni müthiş etkiler yüzbaşının kızı.

Siyaset var, zorunlu göç, işkenceler, büyük acılar, tek bir kurşun büyük maliyetleri, üstelik dünyanın her yerinde değişmeyen insan davranışları, politik tavırlar, direnişler, sistem çatışmaları... Ama hepsinden önemlisi, orkideler var. Yaşanan kötülüklerin, açılan yaraların, bozulan ruh sağlığının, tüm bunlardan nasıl arındırabildiği ve iyiye döndürülebildiği var. Orkidelerin sadece bitkisiler açıdan değil, manen de yüzlerce çeşidi olduğu umudu var ki herşeye değer.

İçeriği iyi, Ayça Şen için umut vaad eden ancak aktarım bakımından zayıf kalan bir roman. Öğrenilmiş teknikler, içsel olmayan detaylar, netliği zedeleyen tamlamalar roman akışını bozuyor.

Türkler, Ruslar ve Ermenilere karşı, Sarıkamış yollarında, dondurucu soğuk, hastalık, açlık ile dolu iç burkan oldukça ilginç bir okuma. Asker odaklı yazılmış ve çok çeşitli kaynaklardan yararlanılmış, anektodlar alınmış, kurguya dahil edilmiş.

Ladesçi dürüstlük üzerine bir roman. Kandırmak ile kanmamak, kandırma çabası ile kanmama mücadelesindeki Ladesçi Cemil'in hayatı üzerinden ama esasında tarihten, felsefeden beslenerek ilerliyor. Öyle ki karakter isimleri bile özenle yerleştirilmiş. Misal; Barbaros Özgüç'ün asıl adının Mahmut oluşu tesadüf mü? Değil! Sultan Mahmut ile Köle Ayvaz'ın hikayesiyle birleştirince, kitaptaki Ayvaz ile Mahmut yani Barbaros'un tavırları, iletişimi daha netleşiyor akılda.
Üstün Dökmen Ladesçi'yi çok katmanlı yazmış. Çok teşekkürler hocam bu hoş okuma için.