E-Dergi

Kitabı genel olarak beğendim, fakat anlatımındaki yapaylık hissi hikâyeye tam bağlanmamı engelledi. Zülfü Livaneli, Êzidî halkının yaşadığı acılara dikkat çekme konusunda duyarlı bir yaklaşım sergiliyor. Ancak bu güçlü tema, kurgudaki doğallık eksikliği ve karakterlerin derinleşememesi nedeniyle etkisini kaybediyor.
Karakterler yaşanmış insanlar gibi değil, yazarın fikrini temsil eden araçlar gibi duruyor. Mardin gibi kültürel açıdan zengin bir bölge ise atmosfer olarak yeterince yansıtılamamış. Yerel yaşamın doğallığı hissedilmiyor; bazı sahnelerde yazar, okuyucuya bir şeyleri göstermek istercesine araya giriyor.
Gerçek bir acı, ancak sahici bir anlatımla yüreğe işler. Bu romanda ise mesaj ön planda, duygular geride kalıyor. Huzursuzluk, iyi niyetli ama fazla müdahaleci bir roman. Bu nedenle etkileyici olmaktan çok düşündürücü kalıyor.

müthiş bir pisikolajik tasvir gücü. insan kendi içine doğru düşüyor resmen. acılar, aşklar, sevinçler vs. çok sıradan yaşadığımız duygular, ama temelinde her biri içimizde bize ait bir yerlerde doğup büyüyüp bizimle birlikte ölen çok özel parçalarımız. tavsiye ederim bu güzel kitabı ve yazarın diğer nadide eserlerini..

okudukça keyif veren, keyif verirken size tarihten notlar aktaran bir kitap. Yazarın bir nevi osmanlının yıkılışını fatura ettiği İttahat ve Terakkinin açmazlarını kendince ortaya koyduğunu görüyoruz.
Yazar olaylara tarafsız yaklaşmak yerine bulunduğu taraftan olayları dillendiriyor. (Bu benim için sorun değil ama bir başkası için olabilir).
Tavsiyem romanı okumadan önce dönemin tarihini (1890-1916) ve tarihi kişiliklerini gözden geçirmenizdir. Böylece anlatılan olaylar ve kişiler hafızanızda daha kalıcı olacaktır. Okurken benim gibi büyük keyif almanız dileklerimle.