E-Dergi

Keyifle okudum. Gerçek hayatta da olan şeyler güzel bir şekilde kurgulanmış. Hem hikaye hem anlatım çok güzel. Karakterler de güzel işlenmiş.

Okuduğum en güzel çocuk kitaplarından biri... İnsanın beğeni eşiğini yükselten cinsten. Başı, sonu, karakterlerin işlenişi, olay örgüsü; hepsi tam kıvamında. Dil üzerine düşündürmek istedikleriniz için...

Bu kitap Virginia Woolf'un çeşitli eserlerinde yazma üzerine söylediklerinin alınarak Danell Jones'in anlatım kurgusu içine katıştırılmasıyla oluşturulmuş. Kitabı okurken, Virgina Woolf'un kendi sözlerini tırnak içinde yazılması sayesinde ayırt edebiliyorsunuz.
İçinde bir takım alıştırma niteliğinde maddeler sıralanmış, evet; ancak çoğu kişinin benim gibi kitaba ara vermeyip sonuna kadar okuduğunu, sonra da alıştırmaları yapmadığını tahmin ediyorum. Örneğin; kitabın içinde bir kaç defa Orlando kitabı örnek verilerek çevremizdeki birini olduğundan çok farklı bir şekilde ya da farklı bir hayatı yaşadığını anlatmaya çalışmamız önerilmiş. Yazdıklarınızı değerlendirebilecek biri varsa denemeniz anlamlı olabilir ancak eş dost ve/veya pek anlamayan birine okutmanız ilerlemenize engel olacaktır.
Yazmaya heves edenlere yol gösterici olarak hazırlanmış bu tarz kitaplardan çok okumadım, ama kendi adıma Stephen King'in Yazma Sanatı isimli kitabının daha faydalı olduğunu söyleyebilirim.

Sinan bir gazetede çalışıyor ve kovulmak üzere. Kedilerin hikayesini yazarak kovulmaktan kurtuluyor. Hikaye, anlatım ve kitabın sayfa kalitesi güzel, resimler renkli. Sadece, Sinan'ın bir çuvalın içinde sokağa atılan kedileri gördüğünde yanlarından geçip gitmesi koca bir soru işareti. Zavallı kediler sadece gazeteye hikaye olduklarında bir değerleri oluyor.

Kitabın ismi ve kapak resmi, raftaki onca kitap arasından bu kitabı seçmemde çok etkili oldu. Hikayenin konusu güzel, sonu güzel, çocukların duyguları da güzel yansıtılmış ancak güneşi yakalamayla ilgili hiç bir şey yazılmasaymış öykünün daha sade ve güzel olacağını düşünüyorum. Çocukların güneş ile ilgili konuşmaları doğallıktan uzak ve bu konu gayet ekleme durmuş. Bir de yazarın diyalogları yazım tarzı beni çok yordu. Örnek vermek gerekirse;

Beril "Bugün istasyona gidecek miyiz Seza?" dedi.
Seza "Canım istasyona gitmek istemiyor Beril." dedi.
Beril "O zaman bahçede oynayalım Seza" dedi.
Seza "iyi fikir, Beril." dedi.

Beril ve Seza öyküdeki çocukların isimleri, konuşmayı ise kitaptaki diyalogların çoğunlukla nasıl olduğunu göstermek için ben oluşturdum. Hitaplar sadece başta yazılmış olsa ve sonra hiç isim geçmese de biz kimin ne söylediğini oluşturulan karakterlerden ve ara cümlelerle anlatılanlardan anlayabilmeliyiz.