E-Dergi

araba ile uğraşanlar ve trafik çilesini çekenlerin derdine derman olmasa da onların halinden anlayacak aşağıdaki bölüm aklımda kaldı; akünün sağı solu belli olmazdı, Marş basmazsa tadından yenmez, diye düşündü. Ancak korkuları gerçek olmadı, minibüs yükümlülüklerini yerine getirdi. İşin doğrusu birinci ve ikinci denemede çalışmamıştı ama üçüncü marşta bambaşka bir motormuş izlenimini veren bir gümbürtüyle hayata geçti. Cipriano Algor birkaç dakika sonra caddeye çıkmıştı, trafik açık değildi ama yakınacak hali de yoktu, sonuçta bir yerden bir yere gitmesini sağlayan yine trafikti. Trafiğin bu kadar yoğun olmasına şaşırmamalıydı, arabalar pazar günlerine bayılırdı ve bir araba sahibinin bu psikolojik baskıya direnmesi mümkün değildi, arabanın orada görünmesi yeterdi, konuşmasına gerek yoktu.

Baş kahraman Pia; Arkadaşları yağ satarım bal satarım oynarken o köşeye çekilirdi. Öğretmenler görmezken diğer çocuklar onu dürter, ona tuhaf kız ya da ödlek gibi isimler takarlardı bu günlerde ise Alman diye çağırıyorlardı.....kitabın başlarında böyle iken sonunda yetiştirme yurtlarında ve evlerde hayatın çilesini çeken Pia kardeşlerini hüzünlü bir şekilde buluyor. Yetim koleksiyoncusu olan ise anladığım kadarıyla Bernice

Don josé'nin tavan ile konuşması ve tavanında ona cevap vermesi en güzel bölümlerdi

Çok sevdiğim ve çok değerli olduğuna inandığım bir arkadaşım yazardan imzalı olarak alıp bana getirdi. Severek okudum

Yazarın ilk eseri, özetleyen bakılırsa kendisi de iyi bir okur, karakterler hırslı,... Tebrikler, başarılar.