E-Dergi

Orhan Pamugu okumadan elestirmek ne kadar dogru degilse sadece ödüllere layik görüldügü icin iyi bulmak ya ya iyi buluyormus gibi yapmak da o kadar dogru degildir.Hayatimda cok az kitabi yarida birakmisimdir;bir taneside sessiz evdir.Bir kere kullandigi dili hic akici bulmadim.Cok kisa kesik kesik cümleler kuruyor;kullandigi dilde insani boguyor.Sonra ödüllü(!) bir yazarimiz olarak cok da genis bir kelime haznesiyle kitaplarini yazdigini söyleyemeyecegim.ayrica cok gereksiz ayrintilari ön plana cikariyor.Türkce gibi harikularde bir dilde bu kadar basarisiz bir anlatim da büyük bir basaridir.Birde sanki konuyu suraya getiriyeyim de iki lafi araya sokusturayim havasi sezinledim kitabinda.Ilk sayfalarda söyle bir cümlesi vardi."..bunu yine bizim himbillar bulamaz yine Avrupalilar bulur.." gibi (tam belki bu cümlenin aynisi degil ama kastettigi buydu)bence kitaplarina güvenmeyen yazar böyle cümlelere ihtiyac duyar.yani lafi suraya getireyimde sunu yazayim beni alkislasinlar diye bir tavri var sanki.Eger elestirmek istiyorsanda bunu öyle basarili yap ki;hepimiz ayakta alkislayalim.Tabiki yazarlarin elestirmeye hakki vardir;belki ancak böyle bir adim ilerleyebiliriz.Ama bir yazar olarak sen bunu öyle basarili isle,edebiyatla harmanla ki;kimseye kinayacak bir söz birakma.Iste bence Orhan Pamuk´ta zaten burda tikaniyor.Kendince bir seyler söylemek istiyor;tarihi,günümüzü kendine göre bir yerlere cekmek istiyor ama bunu iyi basaramadigi icinde dile düsüyor zaten.Bir yazar neden böyle araya sokusturmak ister ki iki cift ignegi?ne gerek vardir?eger cok ilgiliyse politikayla(!) politik-arastirma alaninda da kitaplarini görmek isteriz!

yahu nasil bir hayal gücü?nasil bir kurgu cözemedim ben Kaymaz beyi :) yüzde yüz yerli diyaloglar,yüzde yüz icimizden insanlar.kapak olsun bu habire araya yabanci kelime sokusturan yerli(!) yazarlarimiza.yine harika bir kitap daha Kaymazcigimdan.Olay örgüsünü müthis bagliyor bir kere.Böyle bir yazar daha önce ya ben görmedim ya da zaten yok.ama kesfedilmeli Sezgin Kaymaz,herkes tanimali onu.emin olun pisman olmayacaksiniz ;)

Elif Safak´in Baba ve Pic´ten sonra ikinci okudugum kitabi.Ilk kitabinda oldugu gibi bunda da pek aradigimi bulamadim diyebilirim:/nedense bana icini bir türlü dökemedigi ama bir tutamda icinde edebiyat olsun diye yaziyormus gibi geliyor.bir tutam da edebiyat kremasi katalim der gibi onun tabiriyle..yani bir bakiyorsunuz cok güzel bir cümleyle basliyor paragrafa,tamam diyorsunuz simdi bunun arkasi gelicek,doldurucak tam ne demek istedigini,acicak fikirlerini; ama bir bakiyorsunuz hoop coktan olay örgüsünün icine girmis ve yasli bir kadinin yasinin bunalimlari,aile iliskileri vs. hakkinda size iki sayfa her yerde tanidik gelebilecek cümleler kuruyor.Birde kendimi bu kitabinda cok fazla yabanci isimle bogusurken buldum.Sanki amerikali bir yazar lütfedip Türkce kaleme almis gibi.kurguladiginda ise tarzini biraz polisiye romanlara biraz da amerikanvari kaliplasmis cümleleri isitip önümüze koymasina benzetiyorum. Elif Safak´ta belki de tek begendigim unsur,zengin bir kelime haznesiyle kaleme almasi kitaplarini.Ama yabanci kelimelerde kullanmiyor degil.Son olarak;ne kurgu olarak ne de edebiyatin kendi tarziyla bize tercümesini yapamamis popüler bir yazarimiz diyebilirim Elif Safak icin.

Oktay hocamizi okuduktan sonra insanin Türkiye üzerinde oynanan oyunlara kayitsiz kalmasi mümkün degil.Ama vaziyetin cok karanlik oldugunuda gösteriyor.Birileri koltugunda oturmus halimize gülerken böyle bir girdaptan nasil cikabiliriz artik buna bakmaliyiz.Hocamizinda dedigi gibi milli hedefimiz olmali.Hangi sorunla karsilasirsak karsilasalim birileri bayragi devralip ileriye tasimali,daima ileriye..Kisisel cikarlarin hicbir önemi yoktur.Artik böyle bir dünya düzeninde birakin geriye gitmeyi,yerinde saymak aptallik..

ülkemizin bugün icinde bulundugu vaziyeti anlayabilmek icin özellikle iyi bilinmesi gereken bir dönem oldugunu düsünüyorum.kitap oldukca tarafsiz yazilmis.tavsiye ederim.