E-Dergi

Kuran'da Tanrı'nın doksandokuz adının geçtiğini bilmeyen yoktur; kimileri 'sıfat' demeyi yeğliyor bunlara.Bağlayıcı,Öç alıcı,Akıl Sır Ermez,Açıkça görünen,Her Şeyi Bilen,Varlığının Sonu Olmayan...Dinsel geleneğin de doğruladığı bu sayı meraklı kafalarda,aslında kendiliğinden akla gelen şu soruyu doğurmuştur her zaman:Bu sayıyı tamamlayan yüzüncü bir ad yok mudur ?

Hoca, benim kardeş hasta, diyor.
Nesi var? diyorum.
Ateşi var çok, diyor. Ölecek.
İlaç vereyim mi? diyorum.
Hayır, portakal ver, diyor.
Portakal yememiştir hiç.

yine bir dostoyevski güzelliği.. bu ince roman mutlu bir anında mutluluğunu paylaşacak kimsesi olmayan mutlu bir hayalperesti, dünyanın en beyaz gecelerine sahip olan petersburgu ve kanaatimce femme fatale sınırlarında gezen nastenkayı ağırlar. dört gece ve bir sabah. bu dört gece ve bir sabah bittiğinde, kalbi içinde konuşup dururken susmayı beceremeyen hayalperestle karşılıklı içmek istersiniz. Ardından ya petersburgun beyaz gecelerine ya da nastenka'ya aşık olursunuz...

Ard arda gelen üç büyük ihtilal sonucu işlenen binlerce cinayet ve katliamı, okuyucuyu sanki oradaymış gibi hissettirmektedir.
Bence, daha ilk sayfasında sonunu tahmin edebileceğiniz o sıkıcı ve sıradan tarihi romanları unutun.
Eve Dönmeyenlerde Osmanlının sosyal siyasi ve etnoğrafik katmanları, ince bir detayla işlenmiş.

...
Ona Gül verip göğsümden senin dedim
Lakin uçların yakıvermiş yüreğim

Söyleme dilber ol deni şarkılar
Sükût et ki semayı dinlemedeyim