E-Dergi

Orhan Veli'nin "Denizi Özleyenler İçin" adlı bir şiiri vardır ya bu kitap da adeta denizi özleyenler için bir hasret giderme tortusu diyebilirim.

Deniz ve yelkenlilere olan aidiyet ve tutku, yaşamın istiridye kokularıyla birleşmiş de sanki onu soludukça tuzlu su yutmuş gibi oluyor insan fakat bu bir bengi su olarak yaşamayı, nefes almayı mavi kılıyor bence

Halikarnas Balıkçısı denizi anlatırken toprak ile kıyaslama yapmayı da ihmal etmiyor, fakat takdir edersiniz ki bunun kazananı elbette deniz oluyor.

Tarık Tufan, bireyin içsel yolculuğunu daha çok içsel çözülüşünü, hastalığa yakalanmış (gerçi toplum mu yoksa gerçekten kendisi mi bilinmez) bir genç birey(daha çok topluma yabancılaşmış) üzerinden kaleme almış, şiirsel benzetmeler, şiirsel bir üslupla daha da anlam kazanmış diyebilirim, kitaptaki kişiyi Oğuz Atay'ın Korkuyu Beklerken öyküsündeki kişiye benzettim, çünkü o da çevresine (daha çok çevresi ona) yabancılaşıyor ve o da adeta hastalığının zaruri bir sonucu olan "korkuyu bekliyor". Dolayısıyla içsel yolculuk, içsel çözülüşe dönerken finalde ise içsel hesaplaşmaya evriliyor. Bireyin bu hesaplaşmasında yaşamanın zaruri bir koşulu olan sevmek olgusu da geniş bir yer tutuyor.

“Hayal Meyal, modern bireyin yabancılaşmasını şiirsel bir iç hesaplaşma ile ortaya koyan bir roman”..

Roman tekniği bağlamında inceleyecek olursak, bilinçakışı, flashback, iç monolog gibi romanda olmazsa olmaz öğelerden olan birkaç unsuru da yer yer görmek de mümkün.

Modern dünyadaki yozlaşmayı sosyolojik ve psikolojik bağlamda bir boksörün yaşamı üzerinden aktarıyor okuyucuya Jack London ve bunu yaparken de aşk'ı bu yaşamın merkezi noktasına koyuyor, toplumsal eleştiriyi, onurlu yaşamı temel alan bir eser kaleme almış diyebiliriz London için, keyifle okunası bir kitap olduğunu düşünüyorum.

Lale Müldür bu kitabında distopik ve spekülatif şiir evreninde kulaç atıyor adeta, Adem İle Havva hikayesini form alarak nehir şiir tekniği bağlamında birbiriyle bağlantılı fakat aynı zamanda birbirinden bağımsız okunabilen şiirler çıkıyor karşımıza, bu şiir evreninde postmodern imgeler, farklı bir ses, aykırı bir şiir, kurgusal bir (fiction) izlencede okuyucuyu karşılıyor diyebiliriz, üstelik bunu da yine daha çok halk edebiyatında gördüğümüz ama divan edebiyatında da yer alan hatırlatmalarla (telmiye) yapıyor Lale Müldür, herkese mutlu ve keyifli okumalar dilerim :))

Karakterleri yansıtmada bir nevi psikolog görevi üstlendiğini düşündüğüm, yer yer Peyami Safa'ya benzettiğim Orhan Kemal bu romanında yozlaşmış bir ailenin, parça parça dağılışını, yaşanan yokluğun ve kurulan hayallerin kişilerde doğurduğu hayal kırıklıklarını gene aile içinde doğurduğu izlenimlere dayanarak sunuyor okuyucuya.