E-Dergi

Japon edebiyatını, okuduğum ilk güzel örneklerinden itibaren oldum olası sevmişimdir. Okuduğum bu kitapta yine keyif aldığım zevkle okuduğum kitaplardan biri.1910 larda japonyada soylu bir ailenin ergenlik çağında kendini beğenmiş oğullarının başından geçenleri kaleme almış yazar. Japon kültürünün 20. yüzyılın başlarında nasıl olduğunu merak edenler için güzel bir örnek olabilir. Tavsiye ederim...

Yazarla ilk defa bu kitapla tanıştım. Açıkçası kitabı oldukça da beğendim. Yazıldığı dönem için İngiliz edebiyatında çığır açmış olması doğru gözüküyor. Aşkın post modern halini anlatmış Durrell. Bazı satırları dönüp tekrar tekrar okumanız gereken yerler olabiliyor, hakeza altını çizmeniz gereken yerler olduğu gibi. Klişe aşk romanlarından oldukça farklı olduğundan sıradan bir drama bekleyenler hayal kırklığı yaşayabilir. BEn çok beğendim tavsiye ederim...

Kitabın edebi yönden yorumlamadan önce sitede ve genelde söylenip yapılan bazı yorumlara değinmeden geçemeyeceğim. Kitabın içeriğini rahatsız edici bulanlar,yazarı milliyetçiliği bir kenara bırakıp şöhrep peşinde olduğunu sananlar, yazılanlar karşısında aşırı tepki gösterenler ki bu kişiler sanki geçmişte olanlardan kendileri suçluşmuş gibi alınanlar ve bu tip düşünen kişilerin yorumlarını çok hayret verici bulduğumu söylemek istiyorum. Aslında olayın iki boyutu var. Ermeniler istiyorki Türkler evet size soy kırım uyguladık özür dileriz, Türklerde istiyorki Ermeniler böyle birşey yok iddialar asılsın kim böyle şey söylüyorsa özür dileriz. Kuyruğunu kovalayan kedi gibi... Kitapta yazar Amerikaya yerleşmiş Ermenilerin ağzında cümleler yazmış Yani şimdi ne yazsaydı "Trükleri öven cümleler mi" Bu hepimizin hoşuna giderdi dimi. Nasılda gururumuz okşanırdı. Sonuçta geçmişin külleriyle büyüyen bir Ermeni nesli var yurt dışında ve bu insanların Türklerden nefret etmesi çok normal. Yazar bunları kurgu gereği yazarken bizlere hakaret etmişmi oluyor şimdi. HAtta ben yazdıklarını okurken bu cümleleri söyleyen kişilerin bizim ülkemizde sayıları oldukça çok olan bağnaz Türklerin, amerikada yaşana bağnaz Ermeniler olduğunu açıkça gördüm. Hep aynı ön yargılarlar şekillenmiş düşünceler... Her iki taraftada... Kitapta o kadar çok can alıcı cümleler var ki buraya yazmaya kalksam kitabın küçük bir özeti çıkardı sanırım. Çok klişe olacak ama yüz yıllardır beraber yaşayan milletlerin bir gün gelip bir süre düşman kesilmelerinin ardında başka şeyler aramak lazım. Çok uzun tartışmalara gebe bir konu. Ama şunu söylemekte fayda var, bu güzel kitabı edebiyatımızın sağlam kalemlerinden Elif şafağın eserini öyle Türklüğü aşağılayan, okuyanı kötü hissettiren bir kitap olarak görmek edebiyattan pek anlamamaktır bence. Kitabı beğenmemiş olabilirsiniz o kısmı ayrı tabiki...Ön yargısız okuyuculara tavsiyemdir bu kitap...

Marquezin daha iyi kitaplarını okumuştum ama bu kitap içinde söyleyecek bir iki güzel cümlem var tabiki. Aslında kitabın ismine bakıpta çağrıştırdığı cinselliğin kaba tabirlerinden çok derinlemesine bir duyguyu işlemiş olduğunu görüyoruz kitabı okuyunca. Yazar 90 yaşında aşk'ı bulmasına buluyor ancak çok önemli bir noktayada parmak basıyor şu cümleyle "Beni 12 yaşımda esaret altına alan bu duygudan kurtulduğumu fark ettim" Bu cümleyi 90 yaşına girdiği gecenin sabahında aşık olduğu kızın yanından ayrıldığında söylüyor. Güzel bir kitaptı. 1 günde okuyup bitirir okuyucu ve değişik tadlar alır...

Yazılan yorumların bazılarını okudum ve hayretler içinde kaldım. Bir arkadaşımız kitapta yazılanlar için "Baştan sona zırvalıklarla dolu" demesi beni çok şaşırttı. Gerçi biraz anlayabiliyorum büyük beklentile içinde bir kitap okunursa helede kitabı anlamadınımı yada kitap sizi sürüklemiyorsa sinirle böyle şeyler söylenebiliniyor. Ama baştan sona zırvalık gibi yorumlarda zırvalamanın bir başka boyutu olduğunu gösteriyor. Yazar kitabı başladığı üslüpla değil yer yer değişen üslupla yazmış. Bize yer yer yakın yeryer uzak hayatları anlatmış. Yazarın Enterasan bir mizah anlayışı olduğu su götürmez bir gerçek. EN iyi çıkış yapan kitap ya da yazar ödülünü olması çok normal. İnsanlar bir kitabı; hayatın sırrını öğreneceği bir materyal olarak görmemeli. "Abi bu kitabı oku hayata bakış açın değişecek" gibi yaklaşımlar kişiyi okuma sürecinde hiç bir yere götürmez. Götürürsede götürdüğü yerde bırakır, ilerletmez. Konudan saptım biraz. Genel olarak çok başarılı bir kitap. İlk 100 sayfayı devirin gerisi hızla tükenecek merak etmeyin...