E-Dergi

Auster'ın depresif kitaplarından bir tanesi. Yazarın kitaplarını okurken dilinin yalınlığına hayran olursunuz. Kelimeler satırlarda hızla kayıp gider ama bir tarafınız giderek sıkılmaya içiniz hafif hafif bunalmaya başlar. İşte bu yazarın hemen her kitabına aksettirdiği depresifliğinden kaynaklanıyor. Sonsuz bir yalnızlık duygusu... Hikaye içinde hikayeler anlatmak Auster'ın bir başka kullandığı teknik ve bu kitapta yoğun olarak kullanmış. Kitabı genel olarak beğendim. Ama yazarın daha iyi kitaplarıda var..

Aldığı Pulitzer ödülünü sonuna kadar hak etmiş harika bir kitap. 640 sayfa olmasına rağmen sıkılmadan ve keyifle okuyorsunuz. Hikaye ve anlatım etkileyici. Bütün kitap kurtlarına önereceğim çağdaş klasiklerden biri olmaya aday bir kitap. Fazla söze gerek yok, okuyunca bana hak vereceksiniz...

Japon edebiyatıyla tanışmamın üzerinden bir sene geçmiş olması beni aslında üzmekte. Daha önceleri tanışmış olmayı isterdim doğrusu. Bu kitapta japon edebiyatının güzel örneklerinden birtanesi. Aldığı ödülleri sonuna kadar hak etmiş. Özellikle kitabın sonuna bayıldım. Bence muhteşem bir final. Japon edebiyatı sevenlere özellikle tavsiye ederim.

Bir çırpıda yazıp bitirmiş yazar hikayeyi. Hikaye ilginç, akıcı ve merakla sürüklüyor okuyucuyu. Bana kısa kesmiş gibi geldi yazar. Anlatımı her zamanki Hakan GÜnday tarzında yeryer karmaşık yer yer rahat anlaşılabilir. Yazarın okuduğum 3. kitabı. Diğer kalan 2 kitabınıda okumayı düşünüyorum. İyi yazarlara destek olmak lazım...

Gerçekten çok hüzünlü bir kitap. Afganistada ki çocukların ve halkın çektiği sıkıntı içler acısı. Güzel anlatımla hikaye oldukça kolay ve zevkle okunabiliniyor. İyi kalemi varmış diyorsunuz yazar için. Ben oldukça beğendim kitabı. Amerikada ve dünyada çok satması şişirilmiş bil balon değil gerçekten iyi bir eser olduğu için.