E-Dergi

Bu kitabı gördükten sonra kesin bir kanaate ulaşmış bulunuyorum; Bu türde yazılan kitaplar sadece kapitalist zihniyetin ürünleridir. Nedenine gelince. Hadi bir tane yazdın diyelim çok güzel herkes çok beğendi Ferrarisini Porshe sini BMW sini satıp huzura kavuştu, ondan sonra Kelebek kozasını bilmez dedi bakalım nasıl bilmezmiş dedi insanlar aldı okudu... Oda kesmedi Ermiş Sörfçü ve Patron üçlüsü sahneye çıktı baktı ki bunlarda iyi tutu yazalım birtane daha dedi bu kitabı yazdı... Neymiş Sen Ölünce Kim ağlar... Vallahi ben bu kitapları alanların hallerine ağlıyorum... Aslında kimin ağlayacağını atalarımız yıllar önce söylemiş... Ağlarsa anam ağlar gerisi yalan ağlar... Paranız cebinizde kalsın kitap sever arkadaşlar. Kişiliğinizi geliştirmek için böyle şeyler okumaya ihtiyacınız yok.

Birbirinden bağımsız (sanırım üçü birbirine dolaylı olarak bağlıydı) öykülerden oluşan çok başarılı bir kitap. Hikayelerin çoğunu keyifle okuyorsunuz. Zaten yazarın üslübu oldukça etkileyici. Yazarın 3 kitabını okudum en etkileyicisi buydu. Şimdi sıra herkesin çok metettiği Şibumi'de bakalım baş yapıtı nasıl mış yazarın...

İlk kitabında bize ne anlatmıştı ki bunda da anlatsın. Yani böyle kitapların dünyada büyük yankı uyandırmasına hayret ediyorum. Milyonlarca kitap var yankı uyandıran kitaba bakın... Şimdide yüreğimin sesini dinle çıktı... Oldu dinleyelim bakalım...

Kitap genel olarak iyi kurgulanmış gibi gözüküyor yanlız kurguda bazı boluklar, gereksiz kafa karıştırıcı unsurlar ve ne oldu belli olmayan olaylar var. Özellikle Alman polis teşkilatına ve istihbaratına ait ünvanların almanca kullanılıp bir kez dip not olarak verilmesi çevirinin ve editörlerin hatası olmuş ve okuyucuyu zor durumda bırakmış. Heyecanlı bir kitap olduğuna katılıyorum ancak Grange'nın kitaplarında daha iyi olduğunu kabul etmek için yazarın bir iki kitap daha yazıp okuyucularına sunmasını beklemek daha doğru olur.

Kitabı okurken sanki Türkiye'nin 80 lerde başında geçenleri okuyor gibiydim. ABD güttüğü dünya politikasını 2. veya 3. dünya ülkelerinde neredeyse aynı seneryo ve farklı aktörlerle sahneye koymuş ve çoğunda da başarılı olmuştur. Şilinin yönetiminde 20 yıla yakın kalan Pinochet ülkeyi pek çok faili meçhul cinayet ve katliyamlarla kana bulamış! Kulağa ne kadar tanıdık geliyor değil mi?