E-Dergi

Kitabın ismi gerçekten çok çarpıcı. İnsanların kafasında bağzı soru işaretleri bırakmıyor değil. Bu tür komplo teorileri ama doğru ama yanlış Turgut Özal içinde yazılıp çizilmişti. Kitabın tamamı Atatürk'ün nasıl öldürüldüğünden bahsetmesede bağzı tarihi bilgiler içermekte. Birde at gözlüğü takmış kişilere bir kaç söz etmek istiyorum. Bir arkadaş demişki "Atamın hakkında öğrendiklerime ,nanıyorum ve kitabın içeriğini okumadan doğru olmadığını düşünüyorum..." ne kadar yanlış bir bakış açısı. Ne kadar yobaz bir zihniyet. Nedemek okumadan doğru olmadığınıkabul etmek. Böyle birşey varmı Allah aşkına! İşte bu zihniyette yetişen kos koca 4-5 nesil yüzünden hala yerimizde sayıyoruz. Bize öğretilen doğru yanlış ne varsa siğneye çekiyoruz. Kitapta yazılanları savunmuyorum. Şunu unutmayalım arkadaşlar Tarihi herzaman elinde güçlü olanlar yazar. Biz 600 sene şanlı bir tarih yazmışız, bize bunu "Tüü kaka" diye göstermişler. Aslında söylenecek çok şey var ama son sözü kutsal kitabımızın ilk emriyle bitirmek istiyorum. OKU!...

Doğruyu söylemek gerekirse kitabı tam olarak okumadım. Kitap satan mağazanın birine gidip şöyle bir göz gezdirdim... Allahım o ne üslüp öyle! Anlatım, dil, konular... Sevgili Reha Muhtar yazmayı spikerlik yapmak kadar kolay zannetmiş heralde. Kitap yazmak pişti programını sunmaya benzemez. Hatırlatan olmamış sanırım. AYrıca Gülşenle yatlarda katlarda gezmeyede benzemez. Zeynep Akıncı arkadaşıma katılıyorum, yazarlar kişilikleriyle ve yazdıklarıyla topluma bir değer katması gereken kişiler olmalıdır. Kitabın anlatımı çok sıradan ve acayip.(kötü demek yazma eylemine karşı duyduğum saygıya ters olduğundan söylemiyorum) Gerek yok arkadaşlar böyle kitapları okumaya...

Yazarın okuduğum ilk kitabı. Anlatım üslubu olarak akıcı ve başarılı. Kitabı bazı bölümleri gereksiz detay ve anlatıma boğulmuş. Özellikle 150-250. sayfalar arası biraz sıkıcı denilebilir. Genel itibarı ile merak uyandırıcı tarzda yazılmış olan kitap, son derece akıcı bir hikayeye sahip. Takıldığım en önemli şey kitabın sonu ile ilgiliydi. 554 sayfa okuyorsunuz ve... ee ne olacak şimdi diyorsunuz. Kitabın kapağında ki Dan Brown'un fikrine pek katıldığımı söyleyemeyeceğim...
10 üzerinden 7 verilebilecek bir kitap.

Kitap çok farklı bir üslüpla ele alınmış. Avrupaya gönderilen bombardıman uçağı plotlarının gözünden dünya savaşına kara mizah yaklaşımı ile değişik bir persfektiften okura aktarılmış. Bazı yerleri okurken insanı bayabilecek kadar sıkıcı gelebiliyor. Kitabı okumayı düşünen arkadaşlara birkaç tavsiyem olacak. Öncelikle sıradan bir savaş romanı okumayacağınıza garanti veririm. Şayet savaş romanı okuyacağım diye bu romanı elinize alırsanız hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz. Ayrıca çok heycanlı ve iyi kurgulanmış bir kitapda değil. Hatta yer yer sıkıcı bile gelebiliyor. İşin özü alışılmışın dışında, kısır bir döngünün içerisinde yaşayan insanların traji komik hikayesi...

AHmet Ümitin en önemli özelliği, olayları anlatırken çevreyi, karakterlerin ruh hallerini çok iyi yazabilmesi. Sis ve gece isinli kitabında da bu becerisini gayet başarılı bir şekilde göstermiş. Ama aynı şeyi kitabın kurgusu ve konusu için söyleyemeyeceğim. Beyoğlu rapsodi'si isimli kitabında kitabın sonunda okuduklarınız suratınıza tokat gibi çarpıp şok etkisi oluşturuyordu. Bu kitapta sonunu okuyunca 'aaa ne acayip bitti.' deyip yazarın kitapta sizi meraklandırmış olmasının karşılığını alamıyorsunuz. Aklıma gelen küçük bir ayrıntıyıda söylemeden geçemeyeceğim. SAnki konunun bir kısmı Hiram Abas ve Mehmet Eymür'ün Mit hakkında yazdıkları gizli rapordan sonra başlarına gelenleri kaleme alınarak yazılmış gibi. Dil ve üslüp olarak güzel ama konu olarak başarısız bir kitap olmuş...