E-Dergi

Yazarın bir kitabı tutmaya görsün, hemen türevlerini ardı sıra çıkarmakta hiç çekinmez. Hayata dair güzel öğütler verir, ama bu arada parayı cukkaya indirir. Bakar birtane daha yazayım ne olacak diye. Yine aynı tepki onbinlerce kitap satılır. Oh ne güzel, bir tane dah ayazalım bari...
Ama artık yeter. Bir okuyucu olarak 3 ay da bir aynı yazarın, aynı tarza yazılmış kitaplarını piyasada görmek istemiyorum. İnsanların cebindeki paraya böylesine göz dikmek hiçte hoş değil. Hemde hayat dair anlamlı mesajlar vermeye çalışarak!!!

11 eylül de İkiz Kuleler ve Pentagon vurulduğunda, olaylara biraz şüpheci bakan çoğu kişi" Hadi canım, sen git pentogonun göbeğine uçakla dalış yap. Olacak şey mi?" yorumunu yapmışlardı. Zamanda gösterdiki aslında bu saldırılar Usame Bin Ladin'nin işi değildi. Zaten Ladin de ben yapmadım am ayapanı kutluyorum demişti. Adamın ABD'ye yalan borcumu vardı da ben yapmadım diyordu. Yapmış olsa keyifle "Evet biz yaptık" derdi. İşte bu roman da ,-mutlaka hayal gücü ile harmanlanmış- 11 eylülün senaryosu romanlaştırılmış bir halde bizlere sunulmuş. Gayette güzel olmuş. Okurken keyif alıdım ve dünya üzerinde dönen dolapları tekrar düşünmeye başladım.

Genelde her yazılan kitaba sonsuz saygı beslerim. Çünkü kitap yazmak gerçekten kolay bir iş değil. Ancak kitap yazacağım diye, kitap yazmış olmak içinde kitap yazılmaz kanaatindeyim. on 7 isimli bu kitap, zaten insanların genelde bildiği şeyleri tekrar etmiş. Bazı yerlerde tarihi bilgiler aktararak genel kültür seviyesinde bilgiler vermiş. Yani kitap için olumsuz şeyler söylemek içimden pek gelmiyor- genelde kitaplara kötü demeyi pek istemem- ama kitap bana bir şey vermedi demem en doğrusu olur sanırım. Bazen kos koca bir okursunuz ve kitapta sadece bir cümle size okuduğunuz kitapta ki sayfalarda anlatılmak istenen herşeyi anlatır. Yada kitapta öyle bir cümle okursunuzki kitap ne kadar sıkıcı ve boş olsa size o cümle yeter. Yazarın affına sığınarak üzülerek belirtiyorumki bu kitapta ben böyle bir şeye rastlamadım.

Yazarların genelde -eğer babaları zengin değilse- acıklı ve yoksulluk içinde geçirdikleri hayatları vardır. HEp reddedilmiş, hep yenilmiş gözükürler. Para sıkıntısı, biten evlilikler vs.vs. hayatta yaşanabilecek en kötü şeyleri yaşamışlardır. Dışardan bakıldımı " Yazık ne kadar çile çekmiş" diye insan içinden geçirir. Lakin aslında bu yazarların en büyük sermayesidir. Auster da kendi hayatını yazdığı bu kitapta öz sermayesinin nereden kaynaklandığını gayet güzel anlatmış.
işin özü şu " ACI; BİR YAZARIN ÖZ SERMAYESİDİR.."

Öncelikle şu görüşe karşıyım. "Yazar Günümüzün konularından etkilenmiş.- Dan Brown gibi Hristiyanlık üzerine yoğunlaşarak kitabı yazmış...vs. vs.."
Yazılan bir kitabın yazıldığı dönemiş güncel olaylarına ayak uydurması kadar doğal bir şey olamaz. İnsanlar moda diye bir örenek şeyleri giyiyorsa, yazarlarda benzer konuları işleyebilirler. Bir ederin bir önceki eserden etkilenmesi kadar doğal bir şey olamaz. Önemli olan kopya çekmemiş olmak. Ahmet ümit bence çok güzel birkitap yazmış diyebilirim. Gerçi kitabın ilk 160 sayfası biraz ağırdan gitsede sonra yazar vitesi büyüterek olayı hızlandırmış. Bence güzel olmuş. Artık yabancıların hegomonyasından sıkılanlar Türk yazarlara daha çok güvenmeliler.