E-Dergi

Ahmet Ümit son kitabında yine esrarengiz bir cinayeti işlemiş, bu sefer de içine İstanbul'u katarak tamamlamış... Tarihi bölümlere sıkça yer verilmiş o yüzden katil kim diye merak edenler sıkılabilirler... Ayrıca içsel konuşmaların bol olması romana psikolojik bir havada katmış... Bol okumalar...

Elif Şafak kitabın başında bir soy ağacı çıkarmış... Çünkü kitapta o kadar çok karakter var ki... Karışık değil ama kitap bittikten sonra o karakterlerden sadece bir kaçı akılda kalacak. Fazla karakter olması sıkıyor insanı. Çünkü hepsini tek tek ayrı bölümler halinde işliyor. Bir de kronoloji karışık. Bir bakıyorsun 1978 li yılları anlatıyor. Sonra 1946 yılına geri dönüyor. Aşk kadar, Baba ve Piç kadar etkileyici bulmadım bu kitabı...
Kitabın anlatımına hiç birşey diyemem; çünkü mükemmel bir anlatımı var yazarın... Zaten anlatımındaki akıcılık kelimelerle dans etmesi benim hoşuma gidiyor. Bu kadar olumsuz yorumdan sonra bir daha Elif Şafak okumayacak mıyım ? Tabiki Hayır... Firarperest'in üstüne İskender'i okudu isem. Ben de Elif Şafak bitmez...

İhtiyacın şu huyunu seviyorum... Konuları anlattıktan sonra salt test vermekle yetinmiyor... Bütün ölçme değerlendirme stillerini öğretmen adaylarına gösteriyor... Kavramsal karikatür, balık kılçığı, doğru yanlış testleri boşluk doldurma yapılandırılmış grid... Bu bakımdan çok etkileyici oluyor... 2010 basımından itibaren bu yola başvurmuşşş...

Benn çok sevdim ya Ahmet Ümit kitaplarını. Yine bir polisiye romanından çıktım geldim. Ahmet Ümit bu kitabında seri cinayetleri sona saklamışş... Kitap ilk başlarda sıkı arkadaşlık ilişkilerini ele almış.. Cinayetler ne zaman başlayacak diye merak edip duruyorsunuz. Yazar merakımıza kitabın yarısında cevap veriyor. Evet gerçek bir polisiye artık başlıyor... Kitabın sonu her zaman ki gibi sürpriz...

Hadi okumayaa...!

Bu kitabı daha bitirmedim ama aldığıma pişman oldum İstanbul Hatırası ve Kavim gibi uzun soluklu bir polisiyeden sonra kısa kısa hikayeler sizi tatmin etmeyebilir. Ama hikayelerin içeriği de oldukça başarılı...