E-Dergi

Ölülerin çocukları cennette oturmuş… Canlıların yeriyse cehennemde…

Melek’in babası Kasım bey, kızını, göğüsleri henüz belirmeye başladığında tanımadığı birine gelin vermişti ama tek başına adamı suçlayamam, düzen böyleydi. Belki de kendinden daha kuvvetli bu ailenin elinden kızını alamamıştı. Bunları denetlemeyen devlet suçsuz muydu? Feodal düzenin, ekonomik eşitsizliklerin hiç mi etkisi yoktu ?

“Şunu hafızana kazı evlat: Dünya dört şeyin üzerinde durur. Bilgelerin ilmi, yücelerin adaleti, haklıların duası ve yiğitlerin cesareti. Ama hükmetme sanatını bilmeyen bir hükümdar olmadan bunlar hiçbir işe yaramaz. Bunu bağlı olacağın ilim haline getir!”

“Hiçbir şey canımı yakamadığı için bacaklarımın, kollarımın, gövdemin doldurulmuş olmasına aldırmıyorum. Birinin ayağıma basması ya da bana iğne batırması mühim değil, çünkü hissetmem. Ama insanların bana aptal demelerini istemiyorum, hem kafamın içinde seninki gibi beyin değil de saman varken herhangi bir şeyi nasıl öğrenebilirim ?”

“Birisini eleştirmeye kalkıştığında,” dedi bana, “şu dünyada her insanın senin sahip bulunduğun ayrıcalıklara sahip olmadığını hiç aklından çıkarma.”