E-Dergi

Otuz Beş Yaş şiiri o kadar güzel ki... İlk şairi bu şiiriyle tanıdım ve şimdi birçok şiiriyle tanıyorum.

Okurken bana keyif verdi, her hikaye ayrı bir güzeldi.

Nereden başlayacağımı bilemiyorum ama bir yerden başlamak gerekirse cümlelerimi şu şekilde sıralayabilirim: İnsanın içsel dünyasını çok iyi tarif eden ve beni cümleleriyle büyüleyen bir yazar olduğunu, bu kitabın bendeki tesiriyle anlamış oldum. Kurguda neler olacağını tahmin ettim ve tam olarak da öyle oldu, ama bunun ziyanı yok. Raif Bey'e çok şaşırdım, hele o tavırlarına, bu kadar derinden hissetmesine. Sanırım türünün tek örneği ve öyle kalacak. Lakin ona kızdığım yerlerde olmadı değil; yalnızlığa alışmış bir adamsın sen yahu, kalkıp evlenmek nedir? Yazar biraz dram yapmak istemiş, buradan bunu anlıyorum.
Kurgusundan dolayı ağlamadım, sadece bir söze ağladım: Senle şöyle bir oturup konuşamadık. Sanki kaçırılan fırsatların habercisiydi bu cümle.
Okunması gereken bir kitap, tavsiyemdir. Ben birkaç saatte bitirdim, ama bazı ellerde günlerce okunmadan beklendiğini biliyorum. Sabır gerektiren bir kitap! Eğer cümleleri sevdiyseniz sabra ihtiyacınız kalmayacak.

Bence mükemmel bir kitaptı; olaylar güzel kurgulanmıştı, yazımı güzeldi. Hele kitabın sonunda iki saniye duraksadım ve "Çok iyi," dedim. Uzunca süre etkisinden çıkamadım. Sonra OlasılıkSız'ı okudum ve Empati kadar etkileyici gelmedi. Ama başarılı yazdığı bir gerçek. En azından ben böyle düşünüyorum ve yeni kitap yayınlamasını dört gözler bekliyorum.