E-Dergi

Parşömen kağıtlarına yazılan sözcükler, ve onların melodileri; düşüncenin en güzel hali.

Giacomo Joyce'un içinde yer alan uzun şiirler büyüleyici. Bir daha yazılamayacak, hissedilemeyecek şeylerle ve incelikli gözlemlerle dolu; sevgi ve deliliğin en güzel birleşimi.

Ulysses, bir şehir romanı. Şehirin; içindeki insanlarla beraber değişimi, ve bu değişimin karakterler üzerine bıraktıkları. Okunması en zor kitaplardan biri. Dönem dönem açar, birkaç sayfa okurum. Yine de Joyce'un dünyasını tam anlamıyla idrak edememenin ayrı bir güzelliği var. Diğer eserlerini daha yalın buluyorum birçok okur gibi. Düzyazı şiirlerinin içindeki müziğin -ki Joyce'un müzisyen tarafının etkisi-, din üzerinden temellenen anlatımlarının, sürgün ruhunun ve Dublin'in o karanlık havasının etkisinden kurtulamadım. Joyce, kolay anlaşılabilecek bir yazar değil. Hakkında yazılmış kitapların da incelenmesini, okunmasını tavsiye ediyorum. Tıpkı Dostoyevski gibi; büyük sıkıntıların ve ayrımlarla dolu bir yaşamın içinde dehasını şiirsel bir yolla ölümsüz kılan en önemli isimlerden biri Joyce.

Rimbaud'nun şiirleri bu dünyadan bir kaçıştır; sorgularla, bulutlu düşüncelerle ve tabiatın sesiyle. Özdemir İnce'nin kusursuz çevirisinin önemi çok büyük.

Farklı bir çeviriden okumuştum daha önce; çok ağır gelmişti. Türkiye İş Bankası'nın çevirileri gayet anlaşılır ve eserin içeriğine sadık olduğu için yeniden okuyacağım. 19.yüzyıla hakim olan sıkıntı kavramının izleriyle doludur bu eser. Mutlaka okunmalıdır.