E-Dergi

Simyacı'yı o kadar övdüler, anlattılar ki, 'ah bir kere elime geçirsemde okusam' demiştim... De, okuyunca ne yazıkki bu hayıflanmamı pek haklı bulamadım. İnsanlar çok mu az kitap okuyorlar diye düşündüm... Çünkü, bu kadar aşırı ilgi çekecek bir hali yok...

Ruhsal Zeka'dan sonra böyle bir kitap beklemiyordum. Büyük bir ufuk içinde fikirler dercedilmiş... Git gidebildiğin yere kadar... Yazarın fikirlerinde bütünleşebilmek, ya da yeni küçük ufuklar kendine açabilmek için tam bir yol kitabı... Yükselmek için kolay bir merdiven... Ki, sadece basamaklar gibi kitabın sayfalarında tırmanmak, aklın idrakine sunmak her harfi... Çöldeki susuz kalmış seyyah gibi...

Hislerin, maneviyatın bu kadar güzel bir tercümanı olabilir mi? Okumaya/bitirmeye kıyamadığım bir kitap... Her satırı ferah bir yol... Her harfi, çölde bir çeşme... Ümit Burcu kitabıda bu şekildeydi... Tabiki, olacak değil mi? Kaynak aynı kaynak...

Muhammet Bozdağ beyin her kitabı bir başka... Hepsi güzel... Üç kitabını okudum, bitirdim. Bir dördüncüsü hangisi olacak? diye düşünürken Sevgi Zekası çıktı. Sahasında şu an bir numara... Aynı kalite ve tarzda bir başka kitap bulamazsınız... Ben bulamadım. İçte yanan sevginin, merhametin, şefkatin bizde tezahür edip dışa yansımasını öğreniyoruz...

Hayırlı okumalar...

Kitabın adı güzel... Bir nevi aldandım.
Anlatılmak istenenleri zaten uyguluyoruz. Yeni bir veri olarak beni etkilemedi. Buna üzüldüm... Belki,
bu konuda çok kitap okudum. Yeni bir bilgi beklentisi içinde oldum. Olumsuz düşüncemin arkasında yatan gerçek çoğunu zaten öğrenmiştimde olabilir...
:)