E-Dergi

Saklı Bahçeler Haritası, elimden bıraktığım anlarda bile hikâyesi zihnimde yaşamaya devam eden nadir kitaplardan biri oldu. Kitap, iki kardeşin 1960’lı yıllardaki mektupları üzerinden aile, kardeşlik, hayattaki bağlarımız, aşk, Yahudi ve Ermeni soykırımları gibi konulara farklı bir pencere açıyor. Ruhunda bir boşluk taşıdığını bilip bunu kimseye, hatta kendine bile itiraf edemeyenler ya da bunu kabullenmiş olsa da belli etmemeye çalışanlar; hasarlı bağlarının geçmeyen sızısını içinde taşıyanlar, en mutlu anlarında bile kalbinin bir köşesinde ince bir hüznü saklayan naif ruhlar kitabı merak ve hevesle okuyacaktır diye düşünüyorum. Kitabı kapattığımda gözyaşlarım sessizce aktı; anlatılan pek çok duyguyu hem maddede hem manada derinden hissettim. Yazar, tüm bu duyguları büyük bir incelikle, abartıdan ve duygu sömürüsünden uzak, son derece sistemli ve içten bir dille aktarmış. Sanki avuç içiyle kalbinize hafifçe dokunuyor ve geçti sandığınız duyguları yeniden karşınıza çıkarıyor.

Ahmet Altan geri planda tuttuğu, silik görünen ve duygularını konuşarak yansıtmayan erkek karakterleri seviyor diye düşünüyorum.Fazıl da tam olarak böyle bir karakterdi.Kadın karakterlerimizde yine güçlü ve baskındı.Konu bilindik ama çok naif bir taraftan işlenmiş.Sadece Hayat Hanım demlenmiş kişiliği ile okuyucuyu sararken Sıla karakterinde bunu pek hissedemedim.Sanki yavan kaldı biraz yada karakter belki gerçekten yavandı ve bunuda yazar hissettirdi.Hayat Hanımın hikayesini tek başına bağımsız bir yaşanmışlık olarak okumak isterdim.Ah Hayat Hanım yaşamak biraz da bu kadar vermeyi bırakmak değil midir? Ve bu kadar hayat dolu bir kadını okuduktan sonra kapağı kapatınca neden içimde bir sızı kaldı?

Ahmet Altan o incecik kitaba çok farklı iç sorgulamaları bırakmış. Bıçkın bir adamın hikayesi üzerinden hem de yüz yıl öncesinden çakışmaz sandığımız iç sesler, duygular ve düşünceler çok sade ama etkileyici bir şekilde anlatılmış.(Ki yazarı ben uzun betimlemeleri ile tanırım hatta bazen fazla uzun). Yazar kitap çatısını suikaste hazırlanan ana karakter ve onu bu duruma getiren olaylar şeklinde bir kurgu olarak oluşturmuş. Ama bence; alt metinde kitabın anlattığı, kendisine öğretilen değerler ve bu değerler için neleri feda edip vazgeçebileceğini gördüğümüz bir çocuğun hikayesiydi.

Kısa ama öz bir anlatım.Yazar her duyguya isim vermeden, çeşitlendirmeden kısa ama yinede duyguyu ince bir şekilde karşıya geçirecek kadar güzel anlatmış hikayeyi.Kitap hüzünlü ve sıkıntılı bir durumla başlıyor ama konudan bağımsız hani bazı kitaplarda ince ince hissettiğin o hüzün duygusu okuma boyunca eşlik ediyor.

Japon edebiyatini ve sakin ritimli kitaplari seviyorum ,bu kitapta onlardan biri.Tek farki yazar detaylara boğmadan ve tekrara dusmeden metni tamamlamış.Buna rağmen tüm aşkı ,saplanti ve gerilimi hissettiriyor.Acaba bu cikmazdan kurtulacak mi diyerekte o merak duygusunu canli tutuyor.Japon edebiyatina giriş icin okunabilir metinlerden biri.