E-Dergi

Kanser hastalarına umut veren, bir beslenme düzeni öneren, iyileşmenin güçlü bağışıklık ile geleceğini söyleyen, takviyeler ve tarifler veren bir eser. Ancak alternatif tıpa yaklaşan bakışı, konvansiyonel yöntemlerin paralelinde değerlendirilebilir; diğer türlüsü bilimsellikten uzaklaşmak olur.

Yazarın psikanaliz ve edebiyatı ortaklaştırması anlamlı. İkisi de bir şeye açıklık getirme ve o şeyi yeniden tanımlama arzusunu barındırıyor. Yeniden tanımlama da ıstırabı dönüştürüyor. Alıntılar ve epigraflarla bir bütünlük sağlıyor ama bu yoğun metinlerarasılık, okur için zorlayıcı. Bütünlüklü bir yapı, tüm cevapların açıkça göründüğü bir anlatım arayan okura; bilgiye sahip olamama hüsranını incelikle yaşatırken, kavrayamamanın hazzını da tattırıyor.

Edebiyat her zamanki gibi metnin bel kemiği. Yazar hem gündelik olanı hem dünyanın tarihini anlatırken, edebi görüşlerini de sıkıştırıveriyor aralara. Baba karakterinin şiir kitabı üzerinden kendi edebiyatının üslubunu vurguluyor gibi; modern ama geçmişin dilinden kopmayan, sade ama sarsıcı, hem dünyevi hem uhrevi.

Yazar kitabında, Anti-Aging değil Art of Aging üzerine bir hayat düzeni tasavvur ediyor. Ömür dediğimiz şeyi bir gün üzerinden düşünerek yaşlılığı, öğle yemeği sonrasındaki yorgunluk hali olarak nitelendiriyor. Seneca, fikirlerinin babası oluyor. Modernizmin dayattığı etkinlik fikrini ise edilgenlikle tamamlıyor.

“Hayatta herkes zıddını arar.” diyerek zihninde yarattığı Savaş karakteri üzerinden kendini tanımlayan Barış'ın, çelişkilerini ve hayatı sorgulayan tarafını okuyoruz yazılanlarda. Tüm kitap sanki bu ilk cümleyi ispatlamaya çalışır gibi akıyor. Ayrıca metinde, ahengi yaratan ve ritim tutturan bir ses düzeni var. Benzetmeleri çok iyi ama kitabın sonunda “aklımda kalanları anlattım” diyerek bize de gösterdiği ve art arda dizdiği dağınık düşüncelerinde bazen kopukluk görülüyor.