E-Dergi

nefis bir kitaptı, bir öykü, bir deneme kitabını okudum rasim özdenören'in. şimdi bütün kitaplarını okumak istiyorum.

sade ve akıcı bir dili var kitabın. sadece biraz fazla duygusal bir havası var, bazı yerlerde aişe annemizin hissetmiş olabileceği duyguları anlatmak isterken iş amacından sapıyor gibi geldi. o dönemi tarih kitabı tadında sıkıcı kitaplardan okumak istemeyenler için bire bir. ama hiç olmazsa sonraki kitapları için bu lirik havayı bir puan düşürse tadından yenmez bana kalırsa.

karakter analizleri, diyaloglar çok başarılı. hem gerçek hayat gibi hem tamamen bir düşünce ürünü olduğunu kanıtlar gibi.
bazı kitaplar hayatın nasıl olması gerektiğini değil de nasıl olmaması gerektiğini anlatır insana. bence bu da böyle bir kitap. çünkü özgürlük peşinde koşulacak bir şey değil. peşinde koşmayı bıraktığında özgürlüğe ulaşır insan.
kitabın sonu ise en çarpıcı bölümüydü bana göre. bütün o bunalımlardan, kararsızlıktan, dış dünyanın baskısı altında sıkışıp kalmış hayatından sıyrılıp suyun dibini bulduğu anda denenmiş ahlak kalıplarına sarılması ve 'akıl çağı'na ulaştığını düşünmesi...
filmin biter gibi göründüğü yerde başlamasıdır bu bana göre.

okuduğum ilk kitabı, tarzı, anlatımı duru, sakin ve çarpıcı, anlatııkları ise beynine kazımak isteyeceğin türde kıymetli şeyler.. bir solukta okunup da nerelerden ne hale geldiğimizi sorgulatıyor insana...

sürükleyici bir kitap. okurken nedense bir amerikan filmi izliyormuş gibi hissettim. vakit geçirmek için iyi bir kitap seçimi ama okuduğu kitapta anlam ve hoşa giden bir anlatım arayanlar için uygun bir seçim olmayabilir. kişisel rahatlığı ve hazzı en tepeye koyan, sözümona japon ahlakını övüp amerikalıları yermesine rağmen saldırganlık, temel içgüdülerle hareket etme, ahlakı değersizleştirme ile örülü bir zemini vardı kitabın. nicolai hel'in ulaşmaya çalıştığı o saf güzellik, şibumi algısı bu nedenle çok inandırıcı gelmedi bana. bir mesaj vermeye çalışıp da amacına ulaşamayan, macera ve aksiyon romanı tadında bir kitap olmuş kısacası.