E-Dergi

Çok fazla metafor ve betimleme vardı. Ne bileyim insan biraz diyalog okumak istiyor böyle kitaplarda. Başlarda okuması yorucuydu. Yazarın kalemine alışmak biraz zaman alıyor.

Yazarın mizahı bana pek uymadı. O yüzden eğlendiğimi söyleyemem. Ana karakterler aralarında İngilizce konuşup iletişim kuruyorlardı. Ama bu konuşmalar Türkçeleştirilmiş şekilde kitaba aktarılmıştı. Bu açıdan inandırıcılığı azalmıştı bence.
Tabii her zaman dediğim gibi, mizah anlayışları çakışabilir ve bu tarz romanlar okuduğunuz döneme bağlı olarak size kötü de gelebilir iyi de.

Seride 6 kitap var ve birbirlerinden bağımsız da okunabiliyorlar bildiğim kadarıyla.
Bu yazarı böyle tepeye çıkaran şey adamın açıksözlülüğü diye düşünüyorum ben. Hiçbir şeye, ne akrabalarına, ne komşularına, ne abisine, ne babasına acımamış. Ne düşündüyse ne yaşadıysa yazmış.
He öyle ha deyince bitirebileceğiniz bir kitap değil. Bir noktada sıkıldım ben anlatılanlardan. Çünkü günlük rutinini de anlatıyor, gördüğü rüyayı da anlatıyor, sıradan bir diyaloğu da anlatıyor. O yüzden nereye varacak bunun sonu diyebilirsiniz. Ya da anlattıklarına anlam veremeyebilirsiniz. Hal böyle olunca her okura hitap etmeyecektir.

Az ucundan aşklı, bol aksiyonlu bir dedektif romanıydı. Yalnız çok kısaydı be! 280 sayfacık. Tadı damağımda kaldı.

Sizde benim gibi yazarı sevenler arasındaysanız bu güzelliğe de kitaplığınızda yer ayırın