E-Dergi

"Bilginin sahibi yoktur. tapusu,efendisi yoktur.Emanettir bilgi,kendinden öncekilerden alır; çoğalır,sağaltır ve kendinden sonrakilere verirsin."(s:15) diyor yazar.

Kitapta da en çok bilgi paylaşaımlarının yapıldığı bölümleri everek okudum.Tolstoy'un eşi Sofie'den tutun da dünya edebiyatında nam kazanmış kadın yazarlara kadar geniş bir yelpazede bilgi sunuluyor.Roman yazmann teknikleri üzerinde de durulmuş aynı zamanda.

"Bir roman yazmak,zaman zaman içinde tek bir AN'ı seçip kopartarak giriş-gelişme-sonuca bağlayıncaya kadar ince ince işlemek demektir. An'dan Zaman doğurma sanatıdır. Hakikati bozmaktır bir anlamda. SAMİM SAHTEKARLIK..."(S:29)

Shakespeare'nin kız kardeşi(Judith) ve Fuzuli'nin kız kardeşi(Firuze) olarak hayal edilen kahramanların yer aldığı bölüm (s:49-56) özellikle hoşuma gitti.

Ve İÇ SESLER(s:67)...Belki de roman denilen bu kitapda elle tutulan birkaç husustan biri.Güzel bir kurgu olmuş.

Genel olarak ise eser hoşuma gitmedi.Çok ön plana çıkartıldı ve bize reklamın kötüsü olmayacağını bir kez daha ispatladılar.Daha önce okuyan birinden tavsiye almış olsaydı veya daha sonraları okumayı planlasaydım(o zaman fikir edinirdim işte) elime almazdım gibime geliyor. Elif ŞAFAK'ı severim ama bu eseri beğenmedim.Neden:

1-Sadece bayanlara hitap ediyor.
2-Roman değil roman yapılmaya çalışılmış.
3-Annelik benim dışımda bir konu.

Ama yine de bardağa dolu tarafından bakacak olursak, sevdiğim bir yazarın bunca yıldır KİTAP DOĞURMASI ile ÇOCUK DOĞURMASI arasındaki hayatına tanıklık etmiş oldum.

"Hayat yaşandığı kadar mı değerlidir, nasıl yaşandığı ile mi değerlidir? Hayatın Kerteriz Defteri yok, bunu yazacak olan biziz. Bir aşk bizde başka başkalarında başkadır. Biz bir şeyi seviyoruz diye o da bizi sevmek zorunda değildir. Hani Nazım Usta diyor ya Tahirle Zühre Meselesinde:"Biz elmayı seviyoruz diye elma da bizi sevmek zorunda değil."

Üstün Hoca, bize yaşamımızdaki KÜÇÜK ŞEYLER''i göstermeye bu sefer roman tadında öğretiyor. İki arkadaşın mutlu olmaktan ziyade önce zengin olma hayaliyle başlayan roman, kişinin kendisini bulmasıyla devam ediyor ve bitiyor. Hayatta yenilen Kazıkların toplamı olan tecrübe, insana bir anda gelmiyor. Yaşamımızın içini doldurmak bize ait. Kitapta diyor ya, doğumumuzdan sorumlu değiliz ama ölümümüzden biz sorumluyuz."Yaşamak bizim sanatımız olmalı. Yaşam bir kitap gibidir, onu bir anda bitiremezsiniz. Sayfa sayfa okumak zorundasınızdır. Sonu bellidir –ölüm – ama başını iyi anlamazsak sonu bir anlam ifade etmez.

Okurken çok değişik pencerelerden bakabilirsiniz.

Bunlar iyi yanları. Ama şunu da söylemek lazım: Eser, bir roman havasından uzak, daha çok öğreti ağırlıklı. Yazar da zaten eserin sonunda kahramanları ile yaptığı sohbette sürekli mesaj taşıdığını söylüyor.

Kitap Dürüst olmayı öğütlüyor. Dürüstlük en büyük hazinedir. O zaman dürüst olalım ve: Okunduğunda keyif alınabilecek bir eser."

Dan BROWN, sanat ve din tarihini romana ustalıkla katmış.Mükemmel bir kurgu var.Vatikan içinde tarihe uzanan İLLİMANİUTİ teşkilatının gücü,GALİLEO,BERNİNİ gibi dünya tarihinde söz sahibi insanlar, Vatikan'ın dünya üzerindeki olumlu veya olumsuz etkileri ve bunların üzerine giden SİMGEBİLİMCİ Robert Langdon...Gerçekten de sürükleyici bir roman.Herkese okumasını salık veririm.

İçerik olarak güzel düzenlenmiş bir eser. Hikâye sadece yazıyla değil resimlerle de desteklenmiş. Ve sonunda okuduktan sonra değerlendirme yapılabilmesi için bölümler eklenmiş. Çocukların ilgisini çekecek bir kitap.

Evliya Çelebinin Seyahatnamesi ne ise bu eser de yeni Türk edebiyatında odur.