E-Dergi

Kitaba başlamadan önce, ağır ve trajik aile sırlarını biraz ajite ederek anlatan bir hikâye olacağını düşünmüştüm. Ancak daha ilk sayfalardan itibaren doğal akışıyla içine çekiyor, kimi zaman da içtenliğiyle gülümsetiyor.

Her bölümde farklı bir karakterin gözünden olayları sırasıyla takip etmek ve onların renkli, akıcı iç seslerine tanıklık etmek keyifliydi.

Genel olarak hem kurgusu hem de anlatım gücüyle oldukça başarılı bir eser olduğunu düşünüyorum.

Muazzam.

Sade, kısa ancak çarpıcı doğa betimlemeleriyle 30 yaşındaki karakterin “olamamışlık hissi”ni derinlikleriyle yansıtıyor.

Yazar, romandaki bu his ile uyumlu şekilde beceremediğini düşündüğü yazarlığı bırakıp mimarlığa yöneliyor.

Ahmet Ümit kitaplarına ve özellikle başkomiser Nevzat hikayelerine bu ilk öykü kitabıyla başlamak istedim.

Ancak öyküler, o kadar bayağı ki, şaşırdım. Belki yazım tarihi ile değerlendirmek ve yazarın ustalaştıktan sonraki Nevzat romanları hiç de böyle değildir.

Ama bu kitaptaki öyküler, klişe ve tahmin edilebilir geldi.

Yazarın tüm ince ama öz kitapları, dönemin düşünürünü döneminde yakalayıp okuyabilmenin mutluluğunu yaşatıyor.

Yazar, Walter Benjamin’in denemesinden yola çıkarak, bugünün anlatı sonrası toplumuna ilişkin gözlemlerini ekliyor.

Başka bir yayınevinden de basılması dileğiyle

Romanın başlarında, anlatacağı dünyanın çerçevesini çizmekte olduğundan olay örgüsü dağınık gelebilir. Ama bir süre sonra akıcı hale geliyor ve kullanılan dile aşinalık kazanılıyor.

Özgün ve sansürsüz bir biçimde 70ler arka mahalle anlatımını içerdiğinden okumaya değer.