E-Dergi

İnsan beyni nöron denilen yaklaşık 10 milyar devre elemanını içerir. Bir insan beyni içten dışa doğru gelişir. Organsal sistem, duyuşsal alanla ilgilidir. Neokorteks bilme işlevinin olduğu yerdir. Beyinde serebellumla beraber 20 milyar sinir hücresi olduğu tahmin edilmektedir.



Tüm bu verilere dayalı olarak; gelecekteki tüm okul sistemlerinin değişebileceği söylenebilir. Bunun için insanın genetik yapısının tüm boyutlarıyla bilinmesi, hangi fiziksel uyarıcının, hangi tür öğrenmelere neden olduğunun açık seçik belirlenmesi gerekmektedir. Bunlar sağlanırsa, öğrenme ya fiziksel uyarımların denetimiyle, ya da yapay olarak üretilmiş beyin hücrelerinin ekilmesiyle, ya da biyo-kimyasal olarak hazırlanan bilginin enjekte edilmesiyle gerçekleşebilir.

Öncelikle belirtmeliyim ki kitap konu itibari ile çok ilginç çünkü gelecekteki eğitim sistemi nasıl olabilir inasının biyolojik özelliklerinden yola çıkarak yazar bu soruya cevap arıyor... Yazarın çok ilginç ilginç olduğu kadar da haklı olabileceği fikirleri var örneğin robotlarla eğitim gibi kimbilir belki de olur...

Şu andaki eğitim sistemimizin ne kadar ezbere dayalı olduğunu biliyoruz. Okul biter bitmez öğrendiğimiz herşeyi unutuyoruz. Sınav öncesi ezberlenen bilgiler kullanılmaya kullanılmaya unutuluyor. Oysa ezbersiz eğitimle böyle bir sorun yaşanmayabilir. Öğretmenler için güzel bir yol haritası hazırlamış yazar...

İlk bölümde genel olarak ekonomi bilgileri verilmiş ve Amerika Birleşik Devletleri ekonomisi, Japonya’nın ekonomi yapısı ayrıntılı olarak incelenmiştir. Peter F. DRUCKER İktisat adlı ilk bölümde ekonominin geleceği hakkında öngörülerini açıklamaktadır. 1990’lı yıllar beş önemli alanda, sosyal ve ekonomik çevre ile işletmelerin stratejilerinde, yapısında ve yönetiminde çok yaygın etkileri olan değişikliklere yol açacaktır. Birincisi dünya ekonomisi, işadamlarının, siyasilerin ve iktisatçıların hazır bulup olduğu gibi kabul ettiğinden çok daha farklı olacaktır. Kitap yöneticilik açısından faydalı bir kitap ama okurken dikkatinizin çok açık olması gerekiyor bir yeri kaçırırsanız bir daha yakalayamıyorsunuz.

Hemen hemen iki çeyrek asır önce yazılmış ve eleştirilmiş olan konular ne gariptir ki hiç değişmeden bugün de karşımızda durmaktadır. Bu bakımdan Necati Cumalı'nın öyküleri güncelliğini, gerçekliğini ve sıcaklığını yitirmeyen öykülerdir. Tüm zamanlarda okunabilecek bir başucu kitabı olma özelliğini taşımaktadır. Su davası (Susuz Yaz), kız kaçırma (Öç), kabadayılık yoluyla para sızdırma (Dağlı ile Muharrem), boşanan kadının dramı (Gülsüm Kıza Ağıt) ve rüşvet, yolsuzluk, memleket kaynaklarını talan etme (Aksinin Biri) konuları hem köy hem kentlerimizde fazlasıyla yaşadığımız, alıştığımız ve iyice kanıksadığımız konulardır. İnsanımızı daha iyi tanımak için okunması gereken bir kitaptır Susuz Yaz.

Kitabın içindeki öykülerde anadolu insanı en saf haliyle anlatılırken toprak su sorunları irdeleniyor. Güzel bir yapıt..

Şapkalar işlevleriyle değil renkleriyle tanımlanır,bunun iyi bir gerekçesi vardır.Eğer bir kişiden bir konu hakkındaki duygusal tepkilerini ortaya koymasını isterseniz,ondan dürüst bir cevap almanız hemen hemen olanaksızdır. Çünkü; insanlar duygusal olmanın yanlış bir şey olduğunu düşünürler.Ancak ”kırmızı şapka” terimi tarafsızdır. Birisinden bir süre için ”Siyah şapkasını çıkarmasını istemek”, ondan ”Bu kadar olumsuz olmayı bırakmasını ”istemekten daha kolaydır. Renklerin tarafsızlığı,şapkaların sıkıntı duymadan kullanılmalarını sağlar. Düşünme faaliyeti tasvip edilmeme ya da kınanma tehlikeleri olmayan kuralları tanımlanmış bir oyun haline gelir. Şapkalara doğrudan göndermelerde bulunur.

Senden siyah şapkanı çıkarmanı istiyorum.

Bir süre için hepimiz kırmızı şapkalarımızı takalım.

Sarı şapka düşünmesi için bu kadar yeterli,şimdi beyaz şapkamızı takalım.

gibi sözcükler kullanarak hem amacımıza daha kolay ulaşır anlaşılırken kırıcı olmayız...Ne güzel bir yöntem bulmuş yazar şifreleme gibi gerçekten çok ilginç