SESSİZ GEMİ
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu!
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden
Yahya Kemal Beyatlı
Evet Yahya Kemal Beyatlı'nın en çok sevdiğim efsane olmuş şarkı olmuş dillere düşmüş şiiridir bu belki de bilmeyen yoktur. Ölümü bu kadar güzel bir benzetmeyle anlatan başka bir şair daha var mıdır acaba? Ölümü gemiyle çıkılan ama artık hiç dönülmeyecek bir yolculuğa benzetiyor. Ölenin arkasında bıraktığı ağlayan insanlarıda gemiyi gönderen isanlara benzetiyor. Bu benzetme de herşeyi o kadar güzel yerli yerine oturtmuş ki şair, hakkaten giden dönmüyor seferinden ve ölenlerde geri gelmiyor gerçekten. Böyle bir sanat böyle bir sanatçı nasıl alkışlanmaz nasıl beğenilmez.
TERCİH
Dünyada ne ikbal ne servet dileriz Hattâ ne de ukbâda saadet dileriz Aşkın gül açan bülbül öten vaktinde Yaranla tarab yâr ile vuslat dileriz.
Yahya Kemal Beyatlı'nın bir de fazla bilinmeyen çok ilginç bir yönü var; o da yaşarken hiç bir şiir kitabının henüz yayınlanmamış olması. Zaten çoğu kıymetli insanın değerini hep öldükten sonra anlıyoruz. Ama iş işten geçiyor bir kere.
Eşsiz şair modern şiirimizin ustası ve bir klasiğidir. Çok yalın bir dil kullanmakla beraber öz türkçeden ödün vermeyen bir şair olmuştur. Güçlü ifadesi ve akıcılığı ile kalıcı olabilen nadir şairlerdendir