E-Dergi

SEVEBİLME İHTİMALİ (29230 Hit)

Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...
Ben seninle bir gün Veyselkarani'de haşlama yeme ihtimalini sevdim.
İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında
Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman
özlemeye başladım herkesi...
Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra..
Bizim Kemalettin Tuğcu'larımız vardı...
Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı...
Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi sıralarda,
solculuk oynamaya başladık..
Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar kontrgerilla...
Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara ve
Türk Dil Kurumu'na inat bir Türkçeyle...

Evet Yılmaz erdoğan aslında onu mükremin abi olarak tanıdık daha önce.. o güldüren zaman zaman alay eden kabadayı kimliği ile. Oysa onun o kadar duygulu ve pırıl pırıl bir gönlü var ki komedi kimliğinin arkasında. Şiirlerinde zaman zaman acıya zaman zaman sevgiye yer verirken ellerinin arasından kayıveren çocukluğunu arıyor hep o. Kendimizden birşeyler mutlaka buluruz şiirlerinde. Hayatımıza dair yaşadığımız sevgilere dair anılarımıza dair birşeyler mutlaka...
O bazan komedi oyunlarıyla sevdiriyor hayatı güldürerek bazan da şiirleriyle hüzünlendirerek ama sevdiriyor sonuçta. Yüreğine sağlık kalemine sağlık sevgili Yılmaz Erdoğan

ANNEM İÇİN

Bir günümüz bile sensiz geçmezken
Şimdi mezarına hasretiz anne...

Issız bir mezarlık, kimsesiz bir yer
Gölgesinde ulu, loş bir mâbedin
Bir yığın toprakla bir parça mermer
Sırrıyla haşr olmuş orda ebedin.

Bir yığın toprakla bir parça mermer,
Üstünde yazılı yaşınla, adın;
Baş ucunda matem renkli serviler
Hüznüyle titreşir sanki hayatın.

Seni gömdük anne yıllarca evvel
Göz yaşlarımızla bu ıssız yere
Kimsesiz bir akşam ziyaya bedel
Matem dağıtırken hasta kalblere.

Kimsesiz bir akşam, ezelden yorgun
Hüznüyle erirken Dicle de sessiz,
Öksüzlük denilen acıyla vurgun
Bir başka ölüydük bu toprakta biz.

Ahmet Hamdi TANPINAR

annelirimiz için herşye değer onlar herşeyin en güzeline layık ne yapsak az onlar için Şair de bu şiirde öksüzlüğün annesizliğin acısını en kuvvetli şekilde yaşıyor. Cümleleri çok içten. Özlemi dorukta. Okumayacağını bile bile annesine yazıyor bu şiirini. Sevgisi döküyor dizelerine hasretini işliyor ilmek ilmek.
Ahmet Hamdi Tanpınar güzel şiirlerinin yanısıra bir roman yazarı da . Özellikle mektupları çok ünlü. Akıcı dili ve düşündüren cümleleri şiirlerine farklı bir tat katıyor.

RAHATI KACAN AGAC

Tanidigim bir agac var
Etlik baglarina yakin
Saadetin adini bile duymamis
Allah'in isine bakin

Geceyi gunduzu biliyor
Dort mevsimi, ruzgari, kari
Ay isigina bayiliyor
Ama kotulemiyor karanligi

Ona bir kitap verecegim
Rahatini kacirmak icin
Bir ogrene gorsun aski
Agaci o vakit seyredin.


Melih Cevdet ANDAY

Evet aşkı bilen acıyı hüznü mutluluğu da bilir acı çeke çeke olgunlaşır bir anlık mutluluğu tekrar tadmak için bile aşk yaşanmaya acı bile çekilse öğrenilmeye değerdir. Evet Melih Cevdet Anday'ın bahsettiği ağaç mutlu saadet dolu bir yaşam sürüyor ama kupkuru aşkı bilmiyor çünkü rahatı yerinde
Melih Cevdet bizim bir ağca baktığımızda düşündüğümüz şeylerin çok ötesini düşünen düşündüklerini de mizahla teşbihle ortaya koyabilen bir şair olarak dikkatimizi çekiyor.
Zaman zaman toplum sorunlarına değinen şair hafiten alyı da elden bırakmıyor. Yer yer eski tarih kokan şiirleri ona özgü birikimlerini yansıtıyor. Modern şiirdeki başarısı kullandığı yepyeni sözcüklerle örülüdür.

Çok küçükken yalan söylenildiğinde burnunun uzadığını sadece pinokyoya özgü birşey olduğunu daha bilmiyordum. Yalan söyleyince burnum uzayacak ve kendimi ele vereceğimi sanıyor ve kızarıp bozarıyordum onun için yalan söylememeye dikkat ediyordum.
Günümüzde de görüyorum ki çocuklar yalan söylemeye çok yatkın. Duygularına belirsizlik ve bundan doğan bir korku hakim. Dolayısıyla yalan söylemekte kaçınılmaz oluyor onlar için. Bunun yanısarı yalanın ne kadar kötü birşey olduğunu da bilmiyorlar. Eğer yalanın ne kadar çirkin birşey olduğunu erken yaşta öğretmezsek bu kalıcı bir alışkanlık haline gelebilir.
Pinokyo bu açıdan çocuklar için son derece eğitici eğitici olduğu kadar eğlendirici ve sürükleyici bir kitap. Onun sevimliliği haylazlığı vetabi ki cesareti çocukların bir çok duygularına rehber olacak nitelikte. Kesinlikle tavsiye olunur

Çocukken ambaljların süslemelerin şatafatına aldandık oysa en sağlıklı hayat herşeyin doğalıyla oluyormuş. Şimdi o kızartılmış ekmeğe sürülen tereyağının nefis kokusunu duyar gibiyim. Heidinin dedesinin kaynattığı sütün dumanı geliyor sanki gözümün önüne.
Bence çocukları sağ duyulu kişilikli insanlar olarak yetiştirmek için kitaplar çok yararlı. Bunun yanısıra günümüzde köy hayatından mahrum kalan çocukların bu zevki yaşaması sadece kitaplarla olabilir. Heidi de dağda dedesiyle mütevazi ama mutlu yaşayan bir kızın hikayesi. Tavsiye ederim.