E-Dergi

Ben Naşide Gökbudağın Miralayın kızı Süreyya adlı kitabını okuduğumdan beri onun tüm kitaplarına özlem duymaya başladım. Onu Ayşe Kuline benzetiyorum. Çünkü her iki yazar da gerçek hayatları araştırıp kendi kurgularıyla bütünleştirerek acı hüzün dolu fırtınalı hayatları önümüze seriyorlar. Sıdka Hanım da da yazar hem 1900 lü yılların başındaki Elazığda yaşanan hayatı anlatırken toplumsal ilişkilere de mercek tutuyor...Zaten Naşide Gökbudağın dili çok akıcı eski kelimeleri ya da yöresel deyişleri aralarda hep açıklamaya çalışmış. Onun kitapları sayesinde hem değişik yöre insanlarını tanıyorum hem eski zamanlardaki hayatlara olan özlemimi gideriyorum. Sıdıka Hanım'ın yaşadığı yasak aşk evlatlarına olan düşkünlüğü her haliyle okunası bir kitap yapıyor bu eseri... Tavsiye ederim...

Kitabı elime aldığımda açıkcası önce yargıyla karar verdim. Ne de olsa Batı etkisindeki türk edebiyatının ilk örneklerinden biriydi ve bunun için dili çok eski olacaktı... Okumak zor olacaktı. ama bu kadar önemli ve klasik olmuş bir eseri de okumadan geçemeyecek kadar merak ediyordum. Her neyse kitaba başladım bir koltuğa oturup, o da ne kitap öyle güzel bir anlatıma ve dile sahip ki... sanki dün yazılmış gibi. bir türk filmi nostaljisi yaşar gibi okudum her satırı. ve bir iki saat içinde kitap bitip tükenmişti... hem de damağımda çok hoş bir tat bırakarak... başka diyecek söze gerek yok sanırım...

Çocuğum hepsini okudu kendi başına ve arasıra bana anlatabiliyor... daha okumadan önce de resimlerinden hatırlıyordu olayları... Masal benim için çok önemliydi çocukken... çok değerli hikayeleri hala hatırlarım. ama biz kulaktan dinlerdik onlar daha şanlı belki de böyle güzel resimli büyük boy renkli kitaplardan okuyabiliyorlar kimbilir hayalleri de daha renklidir bizimkilerden kimbilir... kitaplar çok güzel hem baskı kaliteli hem kağıt kuşe...3-4 yıldır hala yeni gibiler ...

yeni dönem masal kitaplarında masalların sonunu çocukların kendilerinin bitirmesi isteniyor... ne kadar güzel bir uygulama... benim kızım 4 e geçti bu sayede 2-3 yıldır kendi hikayelerini kendi yazıyor... okutacağınız kitaplar onun için çok önemli...la fonten hikayelerini özellikle tavsiye ederim. çünkü hayvanların konuşturulması çocukları daha da geliştiriyor...

kitaptan öte dünyaya dair o kadar şey öğrendim ki zihnimde canlandırarak okumak çok yararlı oldu bu açıdan. yaşarken her an aklıma geliyor şimdi ölüm dünyanın yalan olması ve gideceğimiz yerden hiç bir kaçışın olmadığı... Bu olgunluğa erişmek ve dünyaya fazla bağlanmamak için en önemlisi ölümü unutmamak için kesinlikle okunması gereken bir kitap...