E-Dergi

İlk defa İcla Aydın kitabı okudum. Salkım Sokak No 3. Bence 1 numara kitap. Elinizden bırakamıyorsunuz, bıraksanız aklınız kitapta kalıyor. Hepimizden bir parça taşıyor sanki, tanıdığımız birisi, arkadaşımız veya ailemizden biri. Okurken diyorsunuz ki işte aynı ben, aynı şu kişi veya bu kişi. Bazı yerlerde hüzünleniyor bazı yerlerde gülümsüyorsunuz, o kadar bağlıyor kitap sizi kendine. Bitirdim ve eşime okuması için verdim. Bakalım onun tepkisi nasıl olacak?

Bitmesini istemediğim kitaplardan birisiydi "nar ağacı".zaman zaman hüzünlendiren,gözleri buğulandıran efsane bir kitap.başka ne denirki?