E-Dergi

Bolşevik devriminde Çarın küçük afacan kızı o kadar kurşun yağmuruna rağmen toplu mezara götürülürken kendine gelir. Devrimci asker farkeder bunu. Küçük kıza sempatisi vardır. Ve yıllar sonra Şanghay'da konsamatrislik yapan Rus kız Çarın kızına çok benzemektedir. Ancak hafızasını kaybetmiştir. Acaba bu Rus kızı Çarın kızımıdır. Kitabın sonuna kadar birçok kişi bunu ispat etmeye çalışacak.Peki bu Anastasia Prenses Anastasia'mıdır?

Zülfü Livaneli'nin bu kitabını mutlaka okuyun derim. Ama önce Mutluluk adlı kitabını okuyun. Filmini izlemiş olsanız bile kitap çok hoşunuza gidicek. Aslında bazı yönlerden benzerlikler var. Her ikisindede 3 ayrı insanın yaşamlarından kesitler alınmış ve bir noktada birleştirilmiş. İçeriğindeki mesajlar çok etkileyici.. Livaneliyi çalışmalarından ötürü kutluyorum.

Kitabı önce kızım okudu. Çok etkilenmiş ve ağlamıştı. Zeze aslında dünya tatlısı bir çocuk ama fazla afacan. Ailesi ise fakir ve çok cocuklu. Anne çalışmaktan hiçbir çocuğuyla ilgilenememekte, babası işsizlikten bunalmış durumda. Her iki büyük ve ablalarıda Zeze’ye ne ilgi ne de sevgi veremez. Beklide vermek istemez. Oysa Zeze sevilmeye öpülüp okşanmaya aç. Babasından haksız yere dayak yer, hemde defalarca. Hatta bir seferinde ölümle burun buruna gelir Zeze. Babası onu dinlemeden kemeriyle öyle çok dövmüştürki.. Etrafımızda ne kadar çocuk var bu durumda farkındamısınız. Öyle olmasa toplumumuz bu kadar asık suratlı olurmu? İtilip atılmış anne ve baba ilgisizliğinden yalnızlığa doğru yönelmiş, sevginin nasıl bir duygu olduğunu anlamamış bir çok çocuk.. Kitabı okurken çocukların yemek içmek giyinmekten önce sevgi istediklerini defalarca tekrarladım kendi kendime. Her büyüğün çocukların demiyorum özellikle anne ve babaların kesin okumasını isterim.

Yazarın bu kitabı çok farklı. Trevanian okumuyorsunuz da klasik bir yazarın kitabını okuyorsunuz. Yazar nerdeyse kendi hayatını anlatmış. Savaş ve kriz otuzlu yılların ekonomisini darmadağın etmiş. Ve radyo insanları ilk yıllarda çok etkilemiş.Tüm sosyal yaşantıları olmuş.

Olaylar Finn'in bulduğu sayfanın Michelangelo'nun Defterine ait olduğunu iddia etmesiyle başlar. Ardından yalnızca Müdürüyle konuştuğu bu konu ve çektiği resim bir çok kişinin ölümüne sebeb olur.Oldukça hareketli akıcı ve okunabilir bir kitap.Tavsiye ederim.