E-Dergi

Kemal Varol’un okuduğum ilk kitabı. Hatay Kitap Kulübü sayesinde tanıdım bu güzel eseri. Babamın yaşlı olması dolayısıyla duygulandım kimi zaman. Kendi babamla aramızdaki ilişkiyi, muhabbeti gözden geçirdim. Acaba dedim:”Benim ne kadar bu muhabbette?” Sorusunu sormadan edemedim. Ahmet Ümit’in Beyoğlu’nun En Güzel Abisi eserinde olduğu gibi Kemal Varol’da eserinde kendi eserinden bahsetmiş. Yazarların kendi eserlerinde kendilerini tanımıyormuş gibi yapıp kendilerini övmeleri eserin kalitesini düşürüyor görüşündeyim.

İlk defa bir tarih kitabından hoşnut kaldım. Bir tarihi roman tadında. Ders kitabı ya da bilimsel bir makale gibi değil. Su yolunu nasıl bulup akıyorsa bu kitap da aynı şekilde akıp gidiyor. Üzüldüğüm nokta ise kendi tarihimizi bile İngilizce yazıp çeviri yaparak okuyoruz. Bu çok üzücü bir durum. Gerek Halil Hoca’nın bilgisi, araştırması gerek çevirmenin başarısı kitabı okumak da çok etkili olmuş. Severek okuyacağınıza eminim.

Dünya, İslam ve Türk Medeniyetinden önemli şahsiyetlerin anlatıldığı güzel bir eser. Önemli şahsiyetler kitabi bilgi olarak değil de, deneme tarzında anlatılmıştır. Bu özellik kitabın sürükleyici ve etkileyici olmasını etkilemiştir.

Yazarın okuduğum kitapları içinde anlamlandırmakta zorlandığım eseridir. Geçişler çok net olmadığı için kahramanları seçmekte zorlandım. Buna rağmen dili, anlatımı Eşer’in etkileyiciliğini, sürükleyiciliğini arttırmış. Davayı amaçtan ziyade bir araç olarak görenlerin nasıl yükseldiğini tüm açıklığıyla ortaya çıkarmış.

Keyifle okumak için dili ve anlatımı güzel. Benim bile bilmediğim bazı bilgilere ulaştım. Kahramanın bir çocuk olması ve Canla davranması kitabın etkileyiciliğini etkilemiş.