E-Dergi

Çok güzel bir kitap. Basit bir anlatımı, güzle örneklemeleri, konu anlatış şekli çok güzeldi. Çocuk kitabı olmasına rağmen kendimi sorgulama gereği duydum. Hele hele Hebenneka’nın Kollyesi çok güzeldi.

Başta sıkıcı gelebilir. Kitabı yarım bırakıp başka kitap okumak isteyebilirsiniz. Ama ilerledikçe kitabı elinizden bırakamıyorsunuz. İnsanlardan, işten, sohbetlerden, eğlencelerden bir anda uzaklaşıp kendini ormanın gizli yaşamına bırakan Doppler, bir geyik yavrusu ile arkadaşlık kurar. Günümüz aile hayatına, iş hayatına, günlük yaşantıya ve aile bağlarına eleştiriler yapıyor. Tabii ki dinler de nasibine düşeni alıyor bu kitaptan. Her şeye rağmen güzel bir anlatımı vardı. Yazar karşıdakiyle konuşuyormuşçasına kimi yerlerde samimi cümleler kurmuş.

Küçük Prens büyümüş, Büyük Prens olmuş. İyi ki büyümüş(!). Yazarımız ne kadar da Küçük Prens’in anlatımına bağlı kalsa da gözümüz bir yerlerden Küçük Prens’in çıkmasını bekliyor. Küçük Prens’in büyümesi sonucu büyükler gibi hayattan zevk almamaya başlıyor. Küçükken ne kadar masumsak büyüdükçe bu masumluktan azar azar yola döküyoruz. Kaybolursak yolumuzu bulalım diye. Ama unuttuğumuz bir şey var...

Biz büyükler unutuyoruz çocuk olduğumuzu. Çocukları bizler gibi görüp onların da hatasız bu yoldan gideceğini düşünüyoruz.

Küçük çaplı bir eser gibi görünüyor ama Rus matruşkası gibi. Açıldıkça yeni anlamlar, katıldıkça anlam yüklü kapalı cümleler var. İslamiyet felsefesini hikayeleştiren güzel bir eser.