E-Dergi

Kızımdan dolayı pek çok çocuk kitaplarıyla haşır neşir oluyorum. Fakat kitaplarda dil ve üslûp estetiğinin olmaması, konuların ele alınış biçimlerinin çok basit oluşu beni çok üzüyor. Bu arkadaşların çok az okudukları, özellikle Cahit Zarifoğlu'nun çocuk kitaplarını okumadıkları o kadar aşikâr ki! Çocuk kitabi yazacaksan belki on belki yirmi kez Zarifoğlu'nu okumak gerekir. Çünkü dil estetiğini yakalamamız için bunu yapmamız şart. Günlük düz konuşma diliyle kitap yazılmaz.
Fatih Bey'in eserini okumaya başladığımda ilk dikkatimi celbeden, dilin edebi bir üslûpla kullanılmış olduğunu gördüm. Evet konu biraz hüzünlü ama batıdaki çocuk kitaplarının çoğunun sonu hüsranla biter mesela. Burada travmatik bir hüzün söz konusu değil, hakikati çocuğun nazarıyla kaleme almış hocam. Kitabı bitirdikten sonra kızım "anne hayvanları evlerinden koparmayalım olur mu?" dedi. Hüzünlendirirken bilinçlendiriyorsa mesaj yerine ulaşmış olur.
Selam ve dua ile...