E-Dergi

Okuduğum ilk Kafka kitabı olmasıyla birlikte son olmayacak. Lakin Kafka'yı anlamak sanırım o kadar kolay değil.
DÖNÜŞÜM'de öyle bir bölüm var ki sanırım her şeyi özetliyor. Babasının "Bizi anlayabilseydi eğer, belki de uzlaşabilirdik onunla" diyor Gregor Samsa için.
Ben de diyorum ki eğer siz onu anlayabilseydiniz kesinlikle uzlaşabilirdiniz. Veya birbirinizi anlayabilseydiniz, dinleseydiniz uzlaşabilirdiniz. Sanırım bir kuşak çatışması mevzusu da olabilir. Gerçekten değişik bir kitap çok anlam çıkarılabilir belki ama ben de biraz eksik kaldı gibi. Tekrar okuyacağım.

Okurken tabiri caizse empati'nin dibine vuruyorsunuz. Bir insanı göz göre göre ölüme yollamak... Kitapta hiç mahkumun suçundan falan hiç bahsedilmemiş. Zaten yazar da bunların hepsini göz ardı edip odak noktasını mahkuma vermemizi sağlıyor. Böyle olunca da zaten mahkumun yerine geçiyorsunuz.

Çocuklar, ben ölesiye yorgunum artık bir havaalanına gidemem, bir bankaya gidemem, bir alışveriş merkezine giremem, tuvalete bile gidemem. O kadar yorgunum ki 50 yılda bile dinlenemem diyor Kalanlar çok ağır oluyor.

Kesinlikle çocuk kitabı değil .Sadece olaylar bir çocuğun gözünden anlatılıyor. Zaten bir olay bir çocuğun gözünden anlatıldığında her zaman bir masumıyet vardır. Burda ki olay pek masum olmasada. Büyükler bir şeylere karar veriyoarlar ancak bundan kimler nasıl etkilenecek sonuçları ne olacak hiç düşünmüyorlar. Bu söylediğimi kitabı okuduktan sonra daha iyi anlayacaksınız. İpucu vermiyim. Kitabın konusunu az çok biliyorsunuzdur zaten. Geçenlerde "La vita è bella" diye bir film izlemiştim burda da toplama kampına götürülen bir aileden bahsediliyordu falan. Kitapta da olayın iki tarafını ele alan iki çocuk var biri asker çocuğu diğeri esir olanların. İkisinin kaderi de bi yerde kesişiyor. Nasıl oluyor ben söylemiyim siz okuyun :)

Bu kitabın filmi de varmış. Filmi izlemedim ama yakın zamanda muhtemelen izlerim.

Kitap bitti böğrüme bir şey oturdu valla. Muazzam ötesi bir kitaptı. Böyle bir duygu yoğunluğu uzun zamandır yaşamamıştım. Neden bu kadar zamandır okumak için beklemişim diye sordum kendi kendime gerçekten ayıp etmişim.
Konusuna gelecek olursak çok fazla detaya girmeden başlarda Hamdi'ye sağlam sövdüm. Raif efendi niye böyle diye çok sordum kendime neden duruyor neden hiç ses etmiyor falan diye. Tabi bir insanın neler yaşadığını bilmeden hüküm vermek, konuşmak çok basit geliyor insana. Kitap bitince Raif Efendiye hak vermemek mümkün değil. İnsan bir kere sustuğu zaman bir daha kolay kolay konuşamıyor bee. Ve insan birine kendini tüm benliği ile verdiği zaman artık başkasına hiçbir şey kalmıyor. Raif Efendi ve Maria'nın özeti de bu.