E-Dergi

“Her nasılsa biz çok kadınlar daha güçlüyüz.” Yazarla bu kitap sayesinde tanıştım, okuduğum ilk kitabı. Kitabın karakterleri Meredith ve Nina birbirlerine zıt karakterde iki kardeşler. Hayat onları farklı noktalara savurmuş; meslek seçimleri, yaşadıkları, aileye olan bakış açıları... Ancak babaları hastalandığında aynı evde tekrar yaşamaya başlıyorlar. Küçüklüklerinden beri onlara sevgi vermeyen, soğuk ve mesafeli davranan anneleri Anya ile yaşamaya başlıyorlar. Babaları onlardan tek bir şey istiyor, kızlara küçükken anlatılan masalı sonuna kadar annelerinden tekrar dinlemeleri. Daha fazla ipucu vermemek için yazmıyorum ancak Anya’nın yaşadıkları bir insan için çok ağır şeyler.. Savaşın insana, çocuğa, insanlığa, insana yaptırdıkları içler acısı. Bu durum insana tokat gibi çarpıyor. Kitabın dili çok güzel, masalsı, betimlemeler çok yoğun. İnsanı okurken kitabın içinde hissettirmeyi başarmış yazar. Kitabın kalınlığına bakmayın, bir çırpıda okunuyor..

Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe, gözlerindeki bir rahatsızlık sonucu yavaş yavaş görme yetisini kaybeden bir kızın bu süreçte yaşadıklarını ve hayata bakışını konu ediniyor. 9 yaşındaki bir kız çocuğunun hayatın anlamına yönelik bu yolculuğu inanılmaz. Arkadaş desteği, akran zorbalığı, çaresizlik, çocuk ruhu, farkındalık gibi birçok konuda izler var bu kitapta. "Bazı haberler insana yanında sarılabileceği bir kedi varken verilmeli" sözü beni çok etkiledi, bir kedim olduğundan olsa gerek :) Kitabı gözyaşlarıyla bitirdim. Kitabın bu başarısı yazarın yaşanmışlıklarından geçiyor.
Bir çocuk kitabı olarak asla görülmemeli, yetişkinlerin de okumasını tavsiye ediyorum..

Okuduğum kitaplar arasından etkilendiğim kadın kahramanlardan Çalıkuşu Feride’nin yanına Çiçekler Büyür’ün İlay’ı da eklendi bu kitapla. Ünlü edebiyatçı, öğretmen Halide Nusret Zorlutuna’nın kızı Emine Işınsu’nun okuduğum ilk kitabı. Bu kadar vurucu ve etkileyici bir kitapla neden geç tanıştım diye soruyorum kendime. Kitap beni darmadağın etti, yüreğimin orta yerine oturdu…

İlay’ın çocukluk aşkı ve ülküsü arasında kalmasını ve bununla beraber tarihsel bir gerçekliği de çarpıcı şekilde anlatıyor roman; Bulgaristan’da yaşayan azınlık Türklerin yaşadıkları zorluklar, çektikleri işkenceler…

Romanı okurken kadın olmaktan, milliyetçiliğimden gurur duydum. Umarım bizler de İlaylar, çiçekler yetiştirebiliriz bu güzel yurdumuz için!

“Bedenler, beyinler ve sevdalar, bu toprağa gübre olabilir...
Ve her yıl çiçekler yeniden büyür!”

Bir çocuğun hayatına dokunmanın, onun kendi karakterini ortaya çıkarmanın, sevgi ve hoşgörüyle her şeyin güzelleşebileceğinin kanıtı olan bu kitapta savaşın izlerini görüyoruz. Tom, eşi Rachel’i ve oğlunu yıllar önce kaybetmiştir, yalnızlığıyla baş başa hayatını sürdürmektedir. Tom önceleri mecbur kalarak Willie’yi kabul etse de vicdanı, merhameti ve sevgisiyle zaman geçmeden bir “baba” gibi sahipleniyor. Willie de şiddetsiz ve öfkesiz bir ortamda, yeni dostlar edinmesiyle sevmenin ve sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğreniyor, kendisini tanıyor, yeteneklerini keşfediyor.
Kitaptaki her olay benim yüreğime işledi. Gözlerimin dolduğu, burnumun sızladığı olaylar... Bir yandan hüzün bir yandan mutluluk... Hem Tom’un hem Willie’nin yerine kendimi koyarak onlarla bir olduğum zamanlar oldu okudukça. Tadı damağımda kaldı denir ya, benim için kitabın tanımı bu.
Sevginin tüm yaraları hatta en kötü yaraları bile iyileştirebildiğini öğrettiğiniz için teşekkürler Willie, teşekkürler Bay Tom.

Luisa çocukluktan gençliğe adım atan bir kız çocuğu. Farklı davranışları, huyları, bir benliği var. Ailesi bunu anlayamıyor. Kardeş çatışmaları, aile ilişkileri, arkadaşlık, okuldaki zorbalık durumları kitapta bahsedilen konular arasında. Bu durumlarla birlikte kitap okura son sayfalarda mesajını güzel şekilde veriyor.
Öğretmenlerin, öğrencilerin, anne ve babaların okumasını tavsiye ediyorum. Herkes hayatına dair bazı benzerlikler bulacaktır. Böylelikle olaylara daha farklı bakış açıları ile yön verecektir…