E-Dergi

Aşk iki kişilik delilikse, bunu da en güzel Stephen King anlatırdı. Kitabı okuduğum tüm süre boyunca Scott la King arasında benzerlik kurmaya çalıştım. Lisey in dilinden geçmişinden Scott u dinlediğimiz gibi eşinden King i dinlemek isterdim. Dahi mi kaçık mı olduğuna karar verilemeyen yazarımız Scott korkunç kabuslarından hayal dünyasından kaçınmak isterken sevdiği kadına sığınırken akıl almaz deliliğine, masal ülkesine, korkunç yaratıklarına onu da davet etmiştir aslında. Bu kitap alıştığımız King romanlarının biraz dışında kalsa da kendisine has kalemiyle her satırda ben buradayım demeyi başarıyor. Gerçeklikten kopmayı reddeden zihnime başka ihtimaller de var dedirten içimi ürperten tek yazar sanırım. Sahi bu kdr inanarak yazmasa bu kdr ikna edici olabilir miydi? Ya da delilik bulaşıcı olabilir mi?

Tam olarak sinematik bir kitaptı. Evet evet! Sanki okumadım da izledim; öyle bir etki bıraktı. Ters giden son iş filmi gibi. :) Karakterimiz Billy Summers… Birden fazla kılığa girebilen, usta bir keskin nişancı. Askeri geçmişi, içine dönük halleri, sessizliği… Büründüğü kimliklerden en yakışanı sanırım David Lockridge’di. Yazar David. Komşularıyla ve onların çocuklarıyla kurduğu ilişki o kadar samimiydi ki, sanki gerçek Billy Summers ona uymuyormuş gibi hissettirdi. Kitabın “müthiş hareketli, aksiyon dolu” olduğunu söyleyemem; tam tersi de değil. Ama farklı bir lezzeti, kendine has bir ritmi olan bir kurguydu. Bu kitabı okumanızı değil, adeta izlemenizi öneririm; çünkü gerçekten sinematik bir deneyim sunuyor.

Mustafa Kutlu'nun Bu Böyledir isimli kitabının ilk sayfasını okuduktan sonra derin bir nefes alıp tuttum. Çok çekici, ilgi bekleyen ve anlaşılmak istenen bir kitap. Kitabın yarısına kadar okuduklarım havada kaldı birleştirmekte zorlandım olayları. Kitapta insanın iç sesi somutlaştırılmıştır. Kitabın sonunda ise bir lunapark hikayesi vardır. Süleyman, Zinnure ve kızı Fatma lunaparkta olmaktan mutludurlar. Ancak saatler geçtikçe yorulurlar ve çıkışı ararlar, eve gitmek isterler. Ama bu lunaparkın çıkışı yoktur. Hakikate gelecek olursak İnsan da yaş aldıkça bu fani dünyayı terk etmek ister, anavatanına karşı bir hasretliği vardır ve kavuşmak ister. Süleymanın kucağındaki fırın ise dünyadaki imtihanlarımızdır. Hikayede fırın gittikçe ağırlaşır tıpkı yaş aldıkça artan imtihanlarımız, sıkıntılarımız gibi.. Dünya uzaktan eğlence dolu ama eğlenceye girince çıkışı bulmak zorlaşıyor.

Mustafa Kutlu okumak, “nerde o eski bayramlar” dediğimiz bayramları yaşamak gibi, ıhlamur koklamak, hanımeli kokan sokaklarda dolaşmak gibi... Albümü açıp eski fotoğraflara bakarken ah çekmek, anne evinde şefkatle pişmiş anne yemeği yemek gibi... Mustafa Kutlu okumak, içimizde taa derinlerde bozulmamış kalan bizi okumak gibi, köylerimizde dolaşmak, köy meydanındaki çay bahçesinde çay içmek gibi.. samimi, sıcak, huzur dolu... Aramak, bulduğunu sanmak, belki bi parça bulmak ama kaybetmek, aldanmak, aldatılmak, tekrar yaşamaya, hayata tutunmaya çalışmak ve hep aramak, aramak, akamak... ile ilgili samimi bir hikayeydi..

Sade ve akıcı bir dille yazılmış genellikle yaşadığımız dönemden ziyade daha eski zamanları konu edinen, farklı hikayelerdi. Hepsinden çok etkilendiğimi söyleyemem. Mükemmel Bir Gülüş adlı hikayeyi diğerlerine nazaran daha çok beğendim. Hikaye gereği meydana gelen ve okuru rahatsız etmek üzere tasarlanmış sahneler etkileyici aktarılmıştı. Hikaye sonları da genelde düşündürücüydü. Belki ufak bir eleştiri olarak, yazarın üslubunda belirgin bir özgün üslup yakalayamadım. Bir de hikaye temaları; günümüze yakın, devamlı konuştuğumuz, tartıştığımız ve edebiyat için işlenmemiş arazi hükmünde olan güncel meselelere temas edebilse daha memnun olurdum. Bu bakımdan biraz eksik gördüğümü itiraf etmeliyim. Yine de okumaya değer diyebilirim. Sevgiler.