E-Dergi

Annesini yıllar önce kaybetmiş olan roman kahramanımız Gina'nın;general babası,Fransız mürebbiyesi Marcelle,halası Mimo ve arkadaşı Feri ile çok güzel bir hayatı vardır.Ancak 2.Dünya savaşının çıkmasıyla bir gün babası tarafından evinden uzakta, taşrada bulunan Matula Psikopozluk Yatılı Okulu'na götürülür.Yazarın da dediği gibi bu fazlasıyla sade,sert dünyada gözlerinin yıllardır alışmış olduğu güzellikten,uyumdan mahrum kalan Gina için burası bir hapishaneden farksızdır.
Beklemediği bir anda babasının ona verdiği bir sır ile hapishane olarak gördüğü bu kale,bu okul onun için aynı zamanda sığınak olacaktır.Gina bu sırdan sonra bir daha eskisi gibi olamayacaktır.
Magda Szabo'nun kitaplarını okurken tam olarak hissettiğim;konu önce çok ilerlemiyor gibi geliyor ama sonra konunun içine hiç fark etmeden öyle bir giriyorsunuz ki kitap bittiğinde bittiği için üzülüyorsunuz.Abıgail'de de hisettiğim tam olarak buydu.

Roman kahramanımız Kuru Kız,kırklı yaşlarına kadar bu hayatta tek başına koca bir yalnızlık çekecek ve kendisinin dediği gibi hayatta hayatsız bir yaşamı olacaktır."Dedelerinin ölümü onların tanıştığı ilk ölümdü ve ölüme alıştılar." demiş yazar.Genç yaşta annesini, arkasından babasını ve çok genç yaşta kardeşini kaybedecektir.Ölüme o kadar alışmış olacaktır ki kardeşinin ölüm haberini aldığında umursamadan evinin odalarını boyamaya devam edecektir.Kahramanımız ölüme bile alışacak ama menfaatlerinin peşinden koşan,iki yüzlülük yapan,meraklı ve alaycı komşularına hiç bir zaman alışamayacaktır.
Kitabın konusunu çok beğendim ama kitabı bitirdiğimde sanki yarım kalan bir seyler varmış gibi hissettim,olaylar çok aceleye getirilip de bitirilmiş gibi geldi.

İnsanın en büyük özelliklerinden biridir ister yakın ister uzak olsun etrafındaki kişilerin karakterlerine ve davranışlarına kendince anlamlar yükleyerek, doğruluğunu sorgulamadan, buna inanmak.
Romanın konusu çok yakın görünen ama aslında birbirine yabancı, bir o kadar da uzak, aile bireyleri arasında geçiyor.
Kitabı okudukça karşınızdaki kişilerin davranışlarına kendimizce anlamlar yükleyerek onları yargılamadan önce bir kez daha düşünmemiz gerektiğini ayrıca zamanında söylenmediği için sır haline gelen gerçeklerin insanların hayatlarını,duygularını ve kişiliklerini nasıl bu kadar etkilediğini düşünürken buluyorsunuz kendinizi.
Okur olarak tam da karakterleri yargılayacakken başka bir sayfada karakterin kendi yaşadıklarını,kendi iç dünyasını anlatmasıyla ters köşe oluyorsunuz adeta
Kitabı bitirdiğimde düşündüğüm tam olarak şuydu;kitabın bir bölümünde denildiği gibi"unutulur gider iki ayda" diyerek,söyle bilsinler mantığı ile hareket edilseydi her sey çok daha farklı olabilir miydi?

Romanın baş kahramanı Süreyya geçmişinden dolayı yalnız ve özgür bir yaşam anlayışını tercih edecektir. Hayatına girenler, çıkanlar ve çıkarılanlar olacaktır. Ancak hiç biri onun düşüncelerini bir telefon ile hayatına ani giriş yapacak olan annesi kadar etkilemeyecektir.
Süreyya yazar olarak harika romanlar yazacak ancak bunları hiç bir zaman kendi adıyla yayınlamayacaktır. Yazarın kitabında kahramanın yazdığı romanlara yumuşak geçişler yapması ve dönemin siyasi, ekonomik, sosyal ve sanat olaylarını kısaca ele alması kitaba ayrı bir güzellik katmış diye düşünüyorum.

Okurların yazmış olduğu yorumları okuyarak kalemiyle tanıştığım yazarın kitapları kısa sürede kitaplığımda yerini aldı.

Ancak Kitapyurdunun anında sorunu çözerek yeni kitap göndermeyi düşünmesi kitap alışverişlerimde bu siteyi tercih etmemin ne kadar doğru bir karar olduğnu kanıtladı.Teşekkür ediyorum Kitapyurduna