E-Dergi

Bu kitabın özellikle Woolf bölümü etkiliydi benim için. Diğer bölümlerden de ders çıkartılıyor gerçekten. Yazarın diğer kitaplarını da okumaya karar verdim. Ve daha başka konulara da düşüncelerini yansıtmış. Susan Suntag diye bir yazarla bir karşılaştırması vardı o yazarı da merak ettirdi. Kitabın içindeki resimlerle birlikte gözlemleyerek duygularını aktarıyor. Ben hayran kaldım.

tiyatrosunu da izlediğimiz, okurken oğlumla ders çıkarttığımız bir masaldı.

"Mutluluk geçici ve bireyseldi, olağandışı durumlarda iki katına, çok daha ender durumlarda 3 katına çıkıyordu, ama asla topluca ve uygarca ulaşılan bir şey değildi. Mutluluk, deniz kabuğunun içinde gizlenen bir inciydi; hani bazen bir ayin sırasında ani bir parıltı çakar insanın gözünde ya da her şey kusursuz görünür gözüne, mutluluk öyle bir şeydi işte. İnsan olanaksızın ardında koşarak kaygılar ve umarsızlıklar içinde yaşamamak için bu kırıntılarla yetinmek zorundaydı. ön yargılarınızı yenin ve okuyun etkilenmemek elde değil...

Döşeğimde Ölürken; Faulkner'in "bilinç akışı" tekniğini kullanarak yaratmış olduğu eseri. Tekniği bakımından radikal - yenilikçi. Sayfalar arasına serpiştirdiği "şiirsellik" yaratmış olduğu bilinç akışı tekniğine uyum sağlamış.
Faulkner, karakterleri zıt duygu ve düşüncelerle yaratıyor. Bunun yanı sıra, dışardan gözlemleme taktiği uyguluyor. Bireylerin; öfke, üzüntü, endişe, iç seslerin, duyarlılıkların ve boşlukların bilinç akışının destanıdır.
Okuduğum her farklı bölümlerdeki
Bilinç akışı ve şiirsellik, karakterlerden Darl'ın olağanüstü sezgileri ve evin küçük oğlu Vardamar'ın bilinç akışının niteliği beni ziyadesiyle etkiledi.

Bazı yazarlara hep geç kalınır, Hür Yumer'de onlardan biri sadece.
Edebiyat çevirileriyle tanınan yazar, "Ahdım Var" kitabıyla, 1996 yılında Cevdet Kudret öykü ödülüne lâyık görülmüş.
Kitabının ilk girişindeki "Mesed" öyküsünde; okuru, Oktay Rıfat karşılıyor şu cümlesiyle; "Bırakılmanın hüznü, unutulmanın çisentisiyle ıslaktır."
Sonrasında Yumer'in, büyüleyici cümlelerinin kucağında buluyorsunuz kendinizi... MUHAKKAK OKUYUNUZ. satır altlarını çizmekten kalemin ucunu bitirmiş olabilirim.:)