E-Dergi

Son günler derken hayatının son günleri gibi anlaşılsa da aslında halifeliğinin son günleri kastediliyor. Kitap sadece bununla sınırlı değil, ilave bilgiler ve hatıralar da var. Rahat okunuyor, sıkmıyor.

Çocukluğumda (25 yıl evvel) çizgi filmini izlemiştim, beni o günlere götürdü...
Bir çırpıda okunabiliyor.

Okumaya değer, konusu sıkmayan, dili akıcı bir kitap.
Ancak sadece idam mahkumunun gözünden olayı değerlendirmiş, acıma duygusunu bu doğrultuda hissettiriyor ve idama karşı olduğu mesajı vermek suretiyle kamuoyu oluşturma çabası güdüyor. Halbuki bu idam mahkumu bir katil... Birilerinin babasını, oğlunu, eşini öldüren onları asla iyileşmeyecek şekilde yetim, dul, evlat acısıyla bırakan bir katil... İşin karşı tarafınıda düşünüp konuyu böyle değerlendirmek adil olacaktır.

Kitabın baş kısımlarını anlamak son kısımları kadar rahat olmuyor. Son kısımlardaki soru cevaplı bölüm 1. Dünya Savaşı'na girişimizle ilgili birinci ağızdan güzel bilgiler veriyor.

Stefan Zweig'in kaleminin tadına bakmak için okudum bu kitabı... Akıcı ve başarılı bir üslup buldum, ileride çok sayfalı romanlarını da okumak isterim.
Kitap, dikkat çekici ilginç konulu ancak birden bire bitiyor, hatta bitimi sayfa sonuna rast gelen öykünün arka sayfada devam ettiğini zannederek sayfayı çevirdim ancak bomboş bir sayfa gördükten sonra kitabın bittiğine kâni oldum...