E-Dergi

Her şeyi özetleyen hoş bir alıntı:
"Mantığın var mı?" "Var." "Öyleyse neden kullanmıyorsun?"

Ardında Bıraktığın Kadın, edebî kaygı olmadan yazılmış bir metin; bu açıdan tatmin edici değil maalesef. Kesinlikle örnek alınmaması gereken; aşk adı altında tüketim çılgınlığına kaptırılmış duyguları, kaybedilen değerleri romantikmiş gibi kaleme alan ve kitapları genellikle beğenilen Jojo Moyes yine aynı üslupla yazdığı ilişkilerin arasına I.Dünya Savaşı acılarını serpiştirmiş.

Hangi dilde, hangi tarzda yazılırsa yazılsın savaş acıdan başka bir şey değil, bunda hepimiz hemfikiriz; kazananı olmayan, herkesin bir şekilde kayba uğradığı acılar silsilesi.

Jojo Moyes savaşı nasıl anlatmış acaba diye merak edip okudum. Fazlaca bir beklentim yoktu fakat kitabı uzatmak adına konudan sapmalar oldukça fazlaydı.

Okuma yalpalaması (reading slump) yaşandığında geçiş kitabı olarak okunabilir fakat beklenti düşük tutulmalı.

"Ama, savaşın kanlı pençesini boğazına geçirmediği bir tek aile, bir tek insan yok! Hele o kara haberi, ölüm haberini bildiren o kağıtlar yok mu, insanı canevinden vuruyor, öfke ve kin bakışlarını donuklaştırırken, yüreğini parça parça ediyordu."

"Bugün annem öldü, belki de dün bilmiyorum." Bu ilk cümle... Ne çok şey anlatıyor nihilizm adına aslında.

Karamsar fakat oldukça etkileyici bir metin.