E-Dergi

İncir Kuşları kitabını okuyup basit bir dille yazıldığı için konunun etkileyiciğini azalttığını düşünmüştüm ve açıkcası yazarın başka bir kitabını okumak istemediğime karar vermiştim fakat arkadaşım, çok beğendiğini söyleyerek Piruze kitabını hediye etti.Böylece okuma zorunluluğu hissettim :) Çok duygulandım,gözlerim doldu ağladım diyenlerin aksine benim hissettiğim tek duygu sinir bozukluğuydu.Yine edebi yönden zayıf ve konu itibariyle yer yer kopuklukların olduğu bir kitap okumuş oldum.

Göklere çıkarılan Serenad kitabı maalesef bende büyük bir hayalkırıklığı oldu.
Struma ve Mavi Alay gibi acı tarihi bilgiler dışında yavan bir dille,gereksiz ve sonuçlanmayan konularla döşenmiş; edebi olmayan anlatımı ile göz tırmalayacı 481 sayfalık bir kitap okudum.

Özgürlük anlayışı ile yer yer rahatsız edici olsa da okumaya harcadığım zaman için pişmanlık duymadım.Anlatı olduğu için akıcı bir okuma sağladığını söyleyemem.Başka bir kitabını daha okuyup yazar hakkındaki fikrimi netleştirmek istiyorum.

76 sayfalık etkileyici bir kitap. 1904'te Rus-Japon Savaşı'ndan sonra kaleme alınmış ve gerçekten sarsıcı bir dille savaşın sebep olduğu psikolojik yıpranmanın hatta deliliğe sığınmanın anlatıldığı gerçek bir öykü.Bu kadar az sayfada böyle etkili cümleler gerçekten tüyleri diken diken ediyor.Okunmalı.

Şeker Portakalı'nı okurken hüzünlendim; Güneşi Uyandıralım'ı okurken gülümsedim; Delifişek'te ise kızdım Zezé'ye. Herkes okusun Şeker Portakalı'nı, yaşı olmayan nefis kitaplardan fakat serinin devam kitaplarından sonuncusu olan Delifişek için ısrarcı değilim.Okumasanız da olur demek hiçbir kitap için haddim değil fakat beğendiğimi maalesef söyleyemeyeceğim. Zezé artık o masum küçük çocuk değil, aşkı tatmasıyla karar mekanizması da sarsılıyor.