E-Dergi

Tiyatro okumadığım için sürekli ertelediğim bir eserdi ama kesinlikle hata yapmışım. Her okuyanın bir şeyler bulacağı, farklı hayat felsefelerine değinen, kendinize yeni bir bakış açısı kazanacağınız bir eser. Hatta en sevdiğim paragrafını aşağıya ekliyorum.

Ne düşündüğünü söyleme, düşündüğün konuda ise harekete geçmekte aceleci davranma. İnsanlara dostça davran ama abartma. Arkadaşlarını test edip güvenilir bulduysan, onlara sıkıca sarıl ve bırakma. Ancak tanıştığın her kişiyle dost olmaya çalışarak da zaman kaybetme. Kavgaya heves etme ama kavgaya girersen de kazanmaya bak. Çok insanı dinle ama az insanla konuş. Herkesin düşüncesini öğren ama kendi düşünceni kendine sakla.

Bir Şems yüreklinin öleceğini bile bile bu kadar ağlar mısınız?

Aşkın Gözyaşları'nı okuduktan sonra Şems'e mi daha çok yanar insan Mevlana'ya mı diye yıllardır içim içimi yerken, bu romanla bir dost ayrılığı daha oturdu yüreğime. Her iki sonda da anlıyorum ki; insan her türlü yanıyor, kalana da gidene de kendine de...

Damlalar havadayken okyanustan geldiklerini unuturlar. Bunun tek sebebi, diğer damlalardır, daha doğrusu, etrafa baktıklarında kendilerinden başka damlalar görmeleridir.

Okyanus olmak isteyen damlalar için havada diğer damlalarla girilen yarış, üstünlük sevdası, daha yükseğe çıkma kavgası çok anlamsızdır. Hem anlamsız hem de yorucu.

Adı, kapağı, konusu tamamen harika. İlgili olduğum konular olduğu için dikkatimi de çekti. Ancak gereğinden fazla uzatılan yerler var. Başlıklara bölerek, sözler, fikirler yazarak aynı lafın etrafında dolaştığı için bazen sıkılarak okudum. Fakat iyi tarafından bakmak gerekirse kafa dağıtmak için rahat bir başucu kitabı yapabilirsiniz. Rutinleşen sıkıcı hayatınızdan kafanızı kaldırmanıza yardımcı oluyor.

Stefano Zweig'in Satranç'dan sonra beni en çok etkileyen kitabı bu oldu. Amok ne demek diye araştırmadan başladım ve bilmiyorsanız, bence sizde bilmeden okuyun çünkü böyle daha etkili oldu. Sonu ise tüyler ürperten cinsten etkiledi.