E-Dergi

Ah Martin...Aşık, idealist, umutlu, özgüvenli adam.Hayallerine kavuşmak için dişini tırnağına takıp günde sadece 4-5 saat uyudun. Sonunda hayal ettiğin hayata kavuştun ama ya çevrendeki insanlar?Sen 5 parasızken elini cebine atmayanlar sen ün kazandıktan sonra koşup durdular peşinden.Ne olurdu açlıktan, soğuktan can çekişirken yanında olsalardı?O Martin ile bu Martin arasında ne fark vardı?Sen o kitapları o zaman yazmamış mıydın?Ve Jack London seni okumak büyük onur...

Çok şanslıymış, içime doğduğu aile vesilesiyle dönemin Türk ressam ve yazarlarını, siyasetçilerini tanıyıp bağ kurabilmiş.Aldığı eğitim ve geldiği pozisyon da yadsınamaz. Sadece coğrafya değil, aile de kader...Sayesinde biz de esprili bir dil ile o zamanları yaşadık resmen.Kitap bittiğinde çoğu sayfayı çizdiğimiz fark ettim.Başucu kitabım oldu...Gezi ile ilgili olanı da alacağım.

"Ben içimi öldüremem dedi Rosa çünkü içim prensestir "Güzel bir feminist eser, her şaheser gibi yaratıldığı dönem kıymeti bilinmeyen...36'ımda tanıştım kendisiyle tam zamanıydı.Ankara'da oturanlar, Çankaya 'da kafeye çevrilen apartmanına giderse onu orada hissedecektir...40 yıllık yaşantısına 80 yıllık yaşanmışlığı sığdıran Sevgi Soysal'ı...İyi ki bu dünyadan geçtin, iyi ki bu satırları yazdın...Rahmetle ve minnetle...