E-Dergi

Bir ilk kitap. Yazar daha çok kadınların dünyasını anlatıyor. Toplumun yargılarını gülümseten bir dille aktarıyor. Aşağıdaki bölüm "Örenbayan" öyküsünden; “Hakkının peşine düşüp onu almayı ayıp sayan yerdendir Gülbahar. Sevdiğini söylemeyen adamların kadınların memleketindendir. Hislerini açmayan, kelamını esirgeyen, kargacık burgacık yazılı kokulu mektuplarda derman arayanların kızıdır. Sükûnetin yedi kat yorganına sarmalanıp uyuklayanların mekânındandır. Bir büyük yavaşlıkla bekleyen topraklardandır. (s. 68)

Akademik bir dille yazılmış öykülerin kurgusu okur için yorucu olsa da, kitaptaki, Gazoz Kapağı, Af, Sinek gibi öyküleri severek okudum.

“Kurduğumuz medeniyet esasen tarım toplumuna dayanıyordu. Biz sanayi kuramadık. Sanayi medeniyetini inşa edenlerin fikir ve eserlerini ya ithal ettik ya da taklit. Belki vahşi kapitalizmin kurduğu bu sanayi, bu medeniyet bizim inanç ve geleneğimize uymuyordu.” Bu ve benzeri yorumlarla dolu kitabı zevkle okudum. Mustafa Kutlu hangi konudan söz ederse etsin, her zaman ustalığını, reklâmı yapılan yazarlardan üstünlüğünü göstermiştir. Ömrüne bereket, eline, diline sağlık diliyorum.

Karakalem Resimler’i, yazarın önceki iki kitabına göre, dilini daha sıcak, daha oturmuş, daha edebi buldum. Önceki kitaplarda, akademik bir hava, bir zorlama dil vardı. "Kuşlarla Giden" öyküsü güzel.

“Türküler yakıyordum hareli gözlerine. Al al olurdu yüzün, utanırdın. Annem de o sıralar komşu kızını istiyordu bana. Seni kaybederim diye ürküyordum. Ellerime bulaşan toprakla dertleşiyordum kimi gün. Niye gülüyorsun Sakine Hanımım? Bak genceldim birden o günleri hatırlayınca. Sen ve toprak iç içesiniz yüreğimde.” (s. 211) Bu alıntı, kitaptaki "Kehribar Usta" öyküsünden. Şiirsel bir dille anlatıyor Jale Sancak. Alp'in Krallığı, Hiç Kimse, Kehribar Usta, Sessiz Oyun öyküleri güzeldi.