E-Dergi

“O kervansaraylara hasta gelip, iyileşip gidenler de olmuş, sağ girip ölü çıkanlar da... Yollar bana kervansarayları hatırlatır. Hiç görmediğim, masallarda dinlediğim kervansarayları. Sultanların, zenginlerin, yoksulların, yolda kalmışların konup göçtüğü yerleri...” (s. 50) Mahir Adıbeş’in bu uzun hikâyesi, sizleri uzak olmayan bir geçmişe götürecektir. Zevkle okunacak bir kitap.

“Bizi yetiştirenlere her nefeste dua göndersek yine de hakları kalır. Ne diyeyim bizi iyi yetiştirmişlerdi.” (s. 90) Böyle diyor, "Siyah Beyaz" hikâyesinde İffet Oral. İlk kitaplar her zaman ilgimi çekmiştir. Bu nedenle aldığım kitabı severek okudum. Beni aldığıma pişman etmeyen ilk kitaplardan biri oldu.

“Düş görürsün, ama gördüğün düş işe yaramaz.. işe yarar düş, insana açıklık sağlayandır.. oysa sen, seni iyice düğümleyen, seni kendi içine çeken bir düşe uyanıyorsun: ukde ortadan kalkmıyor, büyüyor..” Diyor, Rasim Özdenören "Fitil" Öyküsünde. Usta Yazar, bu ve benzeri kısa öykülerde doyumsuz bir edebiyat sunuyor bizlere.

Kısa öykülerden oluşan kitabın dili çok tanıdık. Kendinizi, sokağınızı buluyorsunuz öykülerde. Ah bir de küfürlü konuşmaların sıkıcılığı olmasa. Ölü Har, Dönüş, Yirmi Beş Kuruşluk Yaram, Sumru Bu, Ayşegül Teyze’nin Hâlâ Açık Perdeleri zevkle okuduğum öyküler.

Tanıdık bir dil. İçimizden biri ile muhabbet eder gibisiniz. Hikâyeler kısa ve güzel. Bana göre anlatılanların bir tek kusuru var, karakterlere olur olmaz yerlerde küfrettirilmesi. Edebiyatın edepli olması gerektiği inancını taşıyorum. Toplumda olan bu denilirse, ben olanı abartmanın edebiyatı sevimsizleştirdiği düşüncesini belirtmeliyim.