E-Dergi

Kitabın uzun öykü ya da roman da denilebilecek bir kurgusu var. Öyküler birbirine bağlı. Kitap hakkındaki olumlu tavsiyelere uyarak aldım. Umduğum gibi değildi. Aşağıya aldığım, Pır Diye Havalanan Serçeler başlıklı kısa bölüm güzeldi.
"Yerdeki serçeleri seyrediyorlar. Kuru iğde yapraklarının arasında onlarca serçe. Bir şey onları ürkütünce hepsi birden havalanıyor.
"Başak’tan haber alıyor musun?" diye soruyor adam.
"Ne garip ben de tam şimdi Başak’ı düşünüyordum!" diyor kadın.
Aslında garip filan değil: Pır diye havalanan serçeler tanıyan herkesin aklına Başak’ı getirir."

Hayatımızdan kesitler sunuyor yazar. Anlatılanların yabancısı değiliz. Bizleri anlatıyor, birilerini gücendirme endişesi duymadan. Ağırlığı Kaldırmak ve Git Öyleyse, Bohçanı Al Da Git hikâyelerinden etkilendim.

Kayseri ile ilgili denemelerini -Hoşçakal Şehir- ve Gül Ayinleri'ni severek okuduğum yazarın çekici bir anlatımı var. Bu Taraf Anadolu’da, Ocak, Şahit, Otopark hikâyelerini beğenerek okudum.

İma Kılavuzu’ndaki kısa öykülere nazaran bu kitap daha hacimli öykülerden oluşmuş. Köse’nin Yeri, Tanrı’nın Gölgesi, Üç Azap, Ölü Atların Ruhu, Kesik Hava, Günahkeçisi, Alis, İt gibi öyküler güzeldi.

Kitaba adını veren öykünün güzelliği, bana bu kitabı okuttu. Ancak, Gün Ortasında Arzu öyküsünde bulduğum tadı diğer öykülerde bulamadım. "Yaz Bitti" Diyorlar ile Olağan Cumartesi öyküleri de güzeldi.