E-Dergi

Yazarın çoğu kitabını okudum. İçlerinde en çok beğendiklerim de en az beğendiklerim de oldu. Ancak bu kitapta çok kararsız kaldım. Beğendiğim tarafı, yine dilinin çok akıcı, sözlerin ise çok duygulu oluşu. Beğenmediğim tarafı ise tam hikayenin çözüldüğünü düşündüğüm anda bitiyor oluşu... Aslında bu genelde böyle kısa kitaplarda sıkça karşılaştığım bir ikilem ama insan Zweig'a ve her bir kitabındaki konuya doyamıyor.

Ne çok iyi ne de çok kötü bir eser. Dili gayet basit, okuyucu ile sohbet ediyormuş gibi yazılmış. Kişisel gelişim kitaplarını sıkıcı bulan biri olarak diğer birçok kitaba kıyasla bunu okurken sıkılmadığımı söyleyebilirim. Somut örneklerle nokta atışı tespitler yapılmış ancak illa okunmalı mı derseniz? Pek sanmıyorum.

Farklı, anlaşılır ve eğlenceli bir kitap. Bir solukta keyifle okunuyor. Yazarın dili çok anlaşılır, konu ise fazlasıyla merak uyandırıcı.

Çok beğendim! Öncelikle yazarın tarzı anlattığı konuyu daha ilgi çekici hale getirdi benim için. Aynı konu çerçevesinde işlenmiş olay örgüsü başka bir yazar tarafından katıksız bir ciddiyetle anlatılsa çok sıkılabilirdim. Fakat yazarın yorumları, nokta atışı tespitleri, traji komik olayları mizahi bir ciddiyetle sunuşu fikrimiz-tercihlerimiz-inançlarımız ya da görüşlerimiz her ne olursa olsun meraklandırıcı bir dönem resmi çizdi zihnimde. Kendimi bir anda konunun içinde buldum. Ha bazı kısımlarda gereksiz ayrıntılar, gereksiz olduğunu düşündüğüm karakterler, pek de desteklemediğim düşünceler yok değildi. Ancak benim için eserin tümü üzerinde kötü bir izlenim bıraktıracak ölçüde değildi.

SPOILER


Not: Kitaptaki bölüm isimlerinin hepsi birer Nirvana şarkısı.

Zor bir kitap. Yazarın dili anlaşılır ancak olay örgüsü, konunun işlenişi tam bir curcuna. Eminim dingin bir kafayla sessiz bir ortamda okunduğunda çok daha anlaşılır olacaktır ancak her ortamda okunabilecek bir kitap değil. Beğenemedim, yarım bıraktım.