E-Dergi

işte ilk gençlik aşkımız nasılda kavurur bizi en derinden ne çok hatalar yaparız nasılda boynumuzu yere eğer susmakla yetinir ve bütün herşeye evet deriz hayır kelimesi ardımızdan bakakalır sadece. en bilinmeyen en gizli duygumuzdur aşk ve işte bu aşk bu kitabın içindeki aşk muhteşem insanı düşündüren ve aynı zamanda hüzünlendiren bir şey

bu kitap bizleri okul döneminden çalışma hayatına insan ilişkilerine varıncaya kadar bir dönemi kapsıyor. yer yer ümitsizliğe kapılıyorsunuz ama yinede ayakta kalmanın mücadelesini veriyor. ve mutluluk için savaşı veriliyor herkese tavsiye ediyorum...

aslında bütün genç kızların okuması gereken bi kitap.gençler arasındaki iletişiimi kıskançlığı dostluğu en güzel şekilde anlatmış dostluk üzerine çok güzel mesajlar veriyor bize.bir amacının olması seni umuda bağlayan bir yolculuğa çıkmak ve sana destek veren çok sevdiğin güvenilir arkadaşların. bu dünyada insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey :Bir dost

bence dostoyevski insanın kendi içindeki ,kimseye dökemediği duygularını dile getiriyor.Hayatımızda herşey dolu ki ve bir o kadar sıkıcı bunu dosteyevski yi okuyarak daha dolu hale getiriyoruz sanki.kitaplarını oluyarak kendi yaşamımızdan bir sahne geliyor gözümüzün önüne ve tekrardan yaşamaya ve ayağa kalkmaya çalışıyoruz bu sette kişiler ne kadar ümitsiz de olsa terkedilen de olsa aşkının karşılığını bulamamışta olsa yeniden yaşamaya devam ediyor. ve en önemlisi pişmanlık duymadan .iyik yaşamaşım diyerek ,çektiği acılara rağmen bir umut ışığıyla gülümseyerek yoluna devam etmesi.işte gerçek hayat bu. hepimiz çektiğimiz acıları birer yük gibi sırtımızda taşıyoruz ve zamanla kamburlaştığımız farkına varıyoruz dosteyevsk!nini kitapları bir ümit ışığı gibi hayallerle dolu da olsa yaşam gücü verip sırtımızdaki ağırlıkatan kurtulmamıza yardım ediyor .....

beyaz gecelerdeki yufka yürekliyi okuyunca hayrete düştüm bu kadar basit bir olay için insan kendini nasıl yıpratır ve sonunda dayanamayıp çıldarabilir inanmak içten değil ama hayat o kadar garip ki insan ne ile karşılacağını ve olaylar karşında ne yapacağını bilemez hale geliyor bu kaitap biraz hayatı gırgıra almanın insana iyi geleceğinden bahsediyor bunu çıkartıyorum ben