E-Dergi

Muazzam başlayıp ilk yarısı su gibi geçip gitti. İkinci yarısında biraz tekdüzeleşmeye başladı sanki. Sona doğru mevzuyu bağlayıp kitabın bitimindeki tek bir kelimeyle tüm hikayeyi derleyip toplamış imzasını atmış Steinbeck. Hafiften gerçeküstücü bir tarz hissediliyor. Bu bakımdan Steinbek'in genel tarzından epey farklı.

Böylesine ağır ve çetrefilli bir mevzuyu son derece akıcı ve rahat bir dil ile anlatmayı başarmış yazar. Bir taraftan ufuk açarken bir taraftan sorgulatmayı başarıyor. Halkların Tanrı anlayışı çok iyi işlenmiş. Ayrıca kitap boyunca objektif tutumdan hiç taviz verilmemiş.

üstadın çıraklık ya da kalfalık eseri olduğu çok belli. kitabı uzatmak için gereksiz ve sıkıcı bölümler eklemiş sürekli. bunlar dikkat dağınıklığına yol açıyor ve can sıkıyor. tema çok hoşuma gitse de gerilim ve merak kitap boyu devam etmiyor. sodnaki twistler ise "ne alaka" dedirtecek cinsten. okuduğum en zayıf grange romanıydı.

Okuduğum ilk Ahmet Ümit romanıydı. Yazarın tarzı pek bana uymadı ancak yine de birkaç kitabını daha okuyacağım. Bu kitap ile ilgili yapacağım eleştiri ise kitabın üç ayrı hikayeden oluşuyor olması üzerine. Bu biraz zevkler-renkler meselesi evet ama ben daha uzun soluklu dedektif hikayeleri taraftarıyım.

Vedat Milor çok saygı duyduğum ve naçizane takdir ettiğim biridir. Kitap, Milor'un genel dünya görüşünü kavrama ve bu sayede kendi hayatımıza yönelik dersler çıkarma noktasında amacına ulaşmış. Ancak tüm iyi niyetine rağmen kitap bölüm bölüm TEDx sunumuna dönüşerek samimiyetini yitiriyor.